فیبروم اگزوفیتیک چیست؟
فیبرومهای اگزوفیتیک فیبرومهای بزرگی هستند که از رحم به داخل حفره شکم رشد میکنند.
علائم فیبروم میتواند شامل خونریزی شدید، نفخ و گرفتگی عضلات باشد.
فیبرومها بسته به علائم و اندازهشان میتوانند با دارو یا جراحی درمان شوند.
فیبروم اگزوفیتیک چیست
فیبرومهای اگزوفیتیک، تودههای بزرگی هستند که از رحم به داخل حفره شکم گسترش مییابند. آنها معمولاً سرطانی نیستند، اما میتوانند منجر به مشکلات دیگری مانند خونریزی شدید و درد یا گرفتگی عضلات هنگام رشد در دیواره رحم شوند.
انواع فیبرومهای اگزوفیتیک
فیبرومهای داخل دیواره رحم در داخل دیواره رحم باقی میمانند. سایر فیبرومها که به عنوان فیبرومهای اگزوفیتیک شناخته میشوند، فراتر از رحم گسترش مییابند :
فیبرومهای زیر مخاطی : از دیواره رحم به داخل حفره رحم رشد میکنند.
فیبرومهای ساب سروزال : در قسمت بیرونی رحم رشد میکنند و به نواحی اطراف گسترش مییابند.
فیبرومهای پایهدار : روی سطح رحم رشد میکنند و توسط یک ساقه به فیبروم در انتها متصل میشوند.
علائم فیبروم اگزوفیتیک
علائم فیبرومها عموماً مشابه هستند، صرف نظر از اینکه در کدام قسمت رحم ایجاد شوند. بسیاری از فیبرومها کوچک و بدون علامت هستند. با این حال، وقتی بزرگتر میشوند و از دیواره رحم فراتر میروند، ممکن است علائمی مانند موارد زیر را تجربه کنید:
- خونریزی شدید یا طولانی مدت در طول پریود
- خونریزی بین دورههای قاعدگی
- نفخ
- گرفتگی عضلات
- احساس پری در قسمت پایین شکم
- تورم شکم
- تکرر ادرار
- عدم توانایی در تخلیه کامل مثانه
- ترشحات واژن
- درد در هنگام رابطه جنسی
- درد پایین کمر
- یبوست
- مشکل در باردار شدن
- عوارض در دوران بارداری
برخی از شرایط میتوانند باعث رشد سریعتر فیبرومها یا بدتر شدن علائم شوند. این امر بیشتر در مواقعی که سطح هورمونها افزایش مییابد، مانند دوران بارداری، شایع است. به طور مشابه، فیبرومها میتوانند با کاهش سطح هورمونها، مانند دوران یائسگی ، کوچک شوند . اگر میدانید که فیبروم دارید و دچار تغییرات هورمونی شدهاید، با پزشک خود در مورد چگونگی تأثیر این تغییرات بر علائم خود صحبت کنید.
علت فیبروم اگزوفیتیک
علت دقیق فیبرومها ناشناخته است، اما عوامل متعددی میتوانند خطر ابتلا به آنها را افزایش دهند.
فیبرومها بیشتر در دوران باروری شایع هستند، به طوری که از هر پنج زن، یک نفر در دوران باروری به آنها مبتلا میشود. تا سن 50 سالگی، نیمی از زنان فیبروم دارند.
عوامل خطر شامل موارد زیر است: فیبروم اگزوفیتیک چیست
- سابقه خانوادگی فیبروم
- تغییرات هورمونی
- چاقی
- یائسگی زودرس یا دیررس
- بچه دار نشدن
زنان سیاهپوست سه برابر بیشتر از زنان سایر گروههای نژادی در معرض ابتلا به فیبروم هستند. 3 همچنین فیبرومها در زنان سیاهپوست زودتر ایجاد میشوند و سریعتر رشد میکنند.
تشخیص فیبروم اگزوفیتیک
فیبرومها اغلب بدون ایجاد علائم رشد میکنند و معمولاً در طول معاینه معمول لگن یافت میشوند. پزشک شما اغلب میتواند در طول این معاینات فیبرومها را احساس کند، حتی اگر دردی نداشته باشید.
اگر اطلاعات بیشتری در مورد فیبرومهای شما مورد نیاز باشد، پزشک شما ممکن است آزمایشهای اضافی مانند موارد زیر را تجویز کند:
سونوگرافی : روشی که از امواج صوتی برای ایجاد تصاویری از رحم و ساختارهای اطراف آن استفاده میکند.
هیستروسکوپی : ابزاری نازک به نام هیستروسکوپ از طریق واژن وارد رحم میشود. یک دوربین کوچک در انتهای هیستروسکوپ تصاویری از داخل رحم میگیرد که سپس روی صفحه نمایش داده میشوند تا پزشک شما آنها را مشاهده کند.
هیستروسالپنگوگرافی : این نوعی تصویربرداری با اشعه ایکس است که برای بررسی تغییرات اندازه یا شکل رحم و لولههای فالوپ استفاده میشود.
سونوهیستروگرافی : در این آزمایش، رحم قبل از سونوگرافی با مایع مخصوصی پر میشود. این مایع به مشخص شدن پوشش رحم در طول سونوگرافی کمک میکند.
لاپاراسکوپی : یک وسیله نازک با دوربین در انتها از طریق یک برش کوچک در نزدیکی ناف وارد میشود. این ابزار برای مشاهده فیبرومهای در حال رشد در قسمت بیرونی رحم استفاده میشود.
درمان فیبروم اگزوفیتیک
نحوه درمان فیبرومهای شما به عوامل مختلفی بستگی دارد. اگر فیبرومهای شما هیچ علامتی ایجاد نمیکنند، نیازی به درمان ندارید. پزشک شما ممکن است برنامه درمانی شما را بر اساس نحوه پاسخ شما به سوالات زیر تنظیم کند :
اگر علائم شما شدید است یا باعث عوارض دیگری میشود، ممکن است با داروهایی مانند موارد زیر درمان شوید:
کنترل بارداری هورمونی برای کمک به کنترل خونریزی شدید
آگونیستهای هورمون آزادکننده گنادوتروپین (GnRH) برای متوقف کردن تخمکگذاری و کوچک کردن فیبرومها
دستگاههای داخل رحمی آزادکننده پروژستین (IUD) هر روز دوز کمی از هورمون پروژستین را به داخل رحم آزاد میکنند و فیبرومها را کوچک میکنند.
چه زمانی با پزشک تماس بگیریم
اگر خونریزی شدید، افزایش گرفتگی عضلات، خونریزی بین دورههای قاعدگی یا احساس پری یا سنگینی در ناحیه زیر شکم دارید، با پزشک خود تماس بگیرید.
همچنین ممکن است جراحی یا سایر اقدامات تهاجمی مورد نیاز باشد، مانند:
میومکتومی : این عمل جراحی برای برداشتن فیبروم از رحم است. فیبرومها ممکن است در آینده دوباره ایجاد شوند، اما اگر هنوز قصد بارداری دارید، این عمل توصیه میشود.
هیسترکتومی : این شامل برداشتن کامل رحم و احتمالاً تخمدانها میشود. این درمان توصیه شده برای فیبرومهای عودکننده یا زمانی است که سایر درمانها کمکی نکردهاند. با این حال، پس از هیسترکتومی دیگر قادر به باردار شدن نخواهید بود.
تخریب آندومتر : پوشش داخلی رحم با لیزر یا جریان الکتریکی برداشته یا تخریب میشود تا از رشد فیبرومها جلوگیری شود.
میولیز: سوزنی به داخل فیبرومها وارد میشود که با انجماد یا از طریق جریانهای الکتریکی از بین میروند.
آمبولیزاسیون فیبروم رحمی (UFE) : یک لوله نازک وارد رگهای خونی تغذیهکننده فیبروم شما میشود و ذراتی که جریان خون را مسدود میکنند تزریق میشوند. همه فیبرومها را نمیتوان با این تکنیک درمان کرد.
پیشآگهی
همه افرادی که فیبروم دارند نیاز به درمان ندارند. برنامه درمانی شما به علائمی که فیبروم شما ایجاد میکند، برنامههای باروری آینده شما و اینکه چقدر به یائسگی نزدیک هستید بستگی دارد.
در موارد نادر، فیبرومهای درمان نشده میتوانند عوارضی مانند موارد زیر ایجاد کنند:
خونریزی شدید یا سنگین
پیچ خوردگی یا انحنای فیبروم
کم خونی ناشی از خونریزی شدید
علائم ادراری ناشی از بار فیبروم رحمی
مشکلات باروری فیبروم اگزوفیتیک
اگرچه کلمه “تومور” ممکن است نگرانیهایی را در مورد سرطان ایجاد کند، اما این یک عارضه نادر فیبروم است. کمتر از ۱ مورد از هر ۱۰۰۰ فیبروم به سرطان تبدیل میشود.
جلوگیری از فیبروم اگزوفیتیک
اگرچه فیبرومها ممکن است همیشه به اندازهای شدید نباشند که نیاز به درمان با دارو یا جراحی داشته باشند، اما همچنان میتوانند باعث ناراحتی شوند. پزشک ممکن است برای درمان درد و گرفتگی عضلات، داروهای بدون نسخه مانند تایلنول (استامینوفن) یا ادویل (ایبوپروفن) را توصیه کند.
اگر به دلیل فیبروم پریودهای سنگین دارید ، پزشک ممکن است مکملهای آهن را نیز برای جلوگیری از کمخونی توصیه کند .
آیا فیبرومهای اگزوفیتیک میتوانند باعث درد شوند؟
فیبرومهای برجسته میتوانند باعث درد شدید یا گرفتگیهایی مانند درد قاعدگی شوند، اما همه فیبرومها علائم ایجاد نمیکنند.
تفاوت بین فیبروم رحمی اگزوفیتیک و پدانکوله چیست؟
فیبرومهای اگزوفیتیک از سطح رحم رشد میکنند. فیبرومهای پایهدار از رحم روی یک ساقه نازک امتداد مییابند.
آیا فیبروم رحمی میتواند به باروری من آسیب برساند؟
نوسانات هورمونی میتواند باعث رشد فیبرومها شود و فیبرومهای بزرگ ممکن است بر لقاح، بارداری و زایمان تأثیر بگذارند. در مورد مدیریت فیبرومها با پزشک خود مشورت کنید، به خصوص اگر سابقه خانوادگی دارید.
آیا فیبروم نیاز به جراحی دارد؟
جراحی فیبروم ممکن است ضروری باشد، به خصوص اگر علائم شدید باشند یا درمانهای کمتر تهاجمی با شکست مواجه شوند. معمولاً پزشکان ابتدا داروهایی مانند داروهای ضدبارداری هورمونی را امتحان میکنند.
بیشتر بدانید: چگونه فیبروم رحم درمان میشود
آیا میتوانم از فیبروم جلوگیری کنم؟
علت دقیق فیبرومها ناشناخته است، اما ژنتیک ممکن است نقشی داشته باشد.
