فیبروم در بارداری خطرناک است : داشتن فیبروم در دوران بارداری می تواند باعث درد شکم شود و خطر زایمان زودرس را افزایش دهد. در موارد نادر، فیبروم می تواند باعث سقط جنین شود، یعنی از بین رفتن بارداری در 23 هفته اول. میتوانیم به شما کمک کنیم تأثیر بالقوه فیبرومهای خود را بر بارداریهای آینده درک کنید و راهحلهایی برای حفظ باروری خود ارائه دهیم.
آیا زنانی که فیبروم رحمی دارند میتوانند با درمان IVF باردار شوند؟
در بیشتر موارد، بدون انجام هیچ گونه درمان پزشکی، زنان باردار میشوند، اما برای برخی دیگر، برخی بیماریهای زمینهای مانند فیبروم رحم، بارداری را پیچیده میکند. در حالی که این روزها زنان دانش کافی در مورد ناباروری و فناوریهای پیشرفته تولید مثل دارند و به ویژه، بسیاری از آنها IVF (لقاح آزمایشگاهی) را به عنوان یک راه حل ممکن انتخاب میکنند. اما IVF چگونه به زنان مبتلا به فیبروم رحم کمک میکند؟
علاوه بر این، این راهنمای جامع به شما کمک میکند تا درک عمیقی از فیبروم رحمی و باروری کسب کنید، و اینکه آیا IVF میتواند مسیر مناسبی برای بارداری برای زنان مبتلا به فیبروم فراهم کند یا خیر.
فیبروم رحم چیست؟
فیبروم رحمی که به آن لیومیوم نیز گفته میشود، تومورهای غیر سرطانی هستند که معمولاً در رحم ایجاد میشوند. این بیماری در بین زنان در سن باروری کاملاً شایع است. طبق گفته سازمان بهداشت جهانی ، هر زنی احتمالاً این بیماری را خواهد داشت، اگرچه تعداد و اندازه آنها ممکن است متفاوت باشد.
به طور معمول، فیبرومها بر اساس محل قرارگیریشان در رحم طبقهبندی میشوند. انواع رایج فیبرومها عبارتند از:
فیبرومهای زیر مخاطی: این نوع فیبروم درست زیر پوشش داخلی رحم ایجاد میشود و به داخل حفره رحم بیرون میزند.
فیبرومهای داخل دیوارهای: این نوع فیبروم در دیواره عضلانی رحم رشد میکند.
فیبرومهای ساب سروزال: در خارج از رحم رشد میکنند.
فیبرومهای پایهدار: توسط یک ساقه نازک به رحم متصل هستند.
در این مورد، فیبرومهای زیر مخاطی با ناباروری مرتبط هستند زیرا حفره رحم را تحریف کرده و لانهگزینی جنین را مختل میکنند.
فیبرومها چگونه بر باروری تأثیر میگذارند؟
همچنین، باید بدانید که همه فیبرومها با ناباروری مرتبط نیستند. نکته قابل توجه این است که بسیاری از زنان مبتلا به فیبروم به طور طبیعی باردار میشوند و بارداری سالمی دارند . همچنین، فیبرومها به روشهای زیر منجر به عوارض بارداری یا ناباروری میشوند:
انسداد لولههای فالوپ: این امر مانع از رسیدن اسپرم به تخمک میشود.فیبروم در بارداری خطرناک است
انحراف رحم: این امر لانهگزینی مناسب جنین را بسیار چالشبرانگیز میکند.
تغییرات در جریان خون: اختلال در پوشش رحم و لانهگزینی.
احتمال بالای سقط جنین: به ویژه در فیبرومهای زیر مخاطی.
اختلال در سطح هورمونها: بر تخمکگذاری و چرخههای قاعدگی تأثیر میگذارد.
هر زمان که این مشکلات را تجربه کردید، باید به بهترین بیمارستان زنان و زایمان در کویمباتور مراجعه کنید تا از ناباروری جلوگیری کنید.
چه اندازه فیبروم رحمی باعث ناباروری خواهد شد؟
باید بدانید که بین فیبروم رحمی و باروری ارتباط وجود دارد، اما نه تنها فیبرومها تأثیر خود را بر باروری تعیین میکنند، بلکه محل قرارگیری آنها نیز به همان اندازه اهمیت دارد. با این حال، فیبرومهای بزرگتر از 5 سانتیمتر، یعنی تقریباً به اندازه یک لیمو، به ویژه اگر زیر مخاطی باشند و در حفره رحم رشد کنند، احتمال بیشتری دارد که بر لقاح تأثیر بگذارند. این فیبرومها میتوانند شکل رحم را تغییر دهند، مانع لانهگزینی جنین شوند یا حتی خطر سقط جنین را افزایش دهند.
فیبرومهای داخل دیواره رحم، بیش از ۴ تا ۵ سانتیمتر، باروری را کاهش میدهند، به ویژه اگر به پوشش رحم آسیب برسانند. از طرف دیگر، فیبرومهای زیر سروزی در سطح بیرونی رحم، حتی اگر بزرگ باشند، به ندرت بارداری را مختل میکنند، مگر اینکه به اندامهای تولید مثلی مجاور فشار وارد کنند.
به طور خلاصه، اگر قصد دارید با فیبروم رحمی باردار شوید، پزشک متخصص باروری آزمایشهای تصویربرداری را برای ارزیابی اندازه و محل آنها پیشنهاد میدهد. گاهی اوقات، برداشتن فیبرومهای مشکلساز میتواند شانس بارداری شما را تا حد زیادی بهبود بخشد. به طور خلاصه، فیبرومها و بارداری IVF با مراقبت و درمان مناسب امکانپذیر است.
آیا IVF میتواند به زنان مبتلا به فیبروم رحمی کمک کند؟
البته، بارداری با فیبروم و IVF امکانپذیر است، بهویژه زمانی که هیچ روش دیگری به زنان کمک نمیکند. همچنین، عوامل متعددی نقش مهمی در موفقیت بارداری با فیبروم و IVF ایفا میکنند، مانند:
نوع، اندازه و محل فیبرومها.
سن زنان، ذخیره تخمدان و سلامت عمومی.
آی وی اف چگونه عمل میکند؟
لقاح آزمایشگاهی یکی از روشهای کمک باروری (ART) است که در آن تخمک توسط اسپرم در خارج از بدن بارور میشود و جنین حاصل در رحم کاشته میشود. مراحل معمول عبارتند از:
تحریک تخمدان: تزریق هورمونها تخمدانها را برای تولید چندین تخمک تحریک میکند.
بازیابی تخمک: بعداً، تخمکهای بالغ از تخمدانها جمعآوری میشوند.
لقاح: اسپرم و تخمک در آزمایشگاه و خارج از رحم با هم ترکیب میشوند.
کشت جنین: علاوه بر این، تخمکها به مدت چند روز در آزمایشگاه رشد داده میشوند.
انتقال جنین: در نهایت، یک جنین سالم به رحم زن منتقل میشود.
اگر ساختار و پوشش رحم سالم باقی بماند، احتمال بارداری بیشتر است.
آیا موفقیت IVF با وجود فیبروم امکانپذیر است؟
چند مطالعه نشان دادهاند که نوعی فیبروم، عمدتاً فیبرومهای زیر مخاطی، با کاهش موفقیت IVF همراه است . این فیبرومها میتوانند در لانهگزینی جنین اختلال ایجاد کرده و خطر سقط جنین را افزایش دهند.
از سوی دیگر، فیبرومهای ریز داخل جداری یا زیر سروزی که حفره رحم را تغییر شکل نمیدهند، تأثیر بسیار کمی بر نتیجه IVF خواهند داشت یا اصلاً تأثیری نخواهند داشت. علاوه بر این، چند مطالعه نشان دادهاند که:
فیبرومهای زیر مخاطی میزان موفقیت IVF را تا 70 درصد کاهش میدهند.
فیبرومهای داخل دیوارهای که حفره رحم را تغییر شکل میدهند، میزان لانهگزینی و بارداری را نیز کاهش میدهند.
معمولاً فیبرومهای ساب سروزال تاثیری بر نتایج IVF ندارند.
بنابراین، قبل از انجام IVF، ارزیابی دقیق فیبرومها بسیار مهم است.
قبل از انتخاب IVF چه آزمایشهایی باید انجام دهم؟
معمولاً قبل از توصیه IVF، متخصص باروری آزمایشهای زیر را برای ارزیابی وجود و تأثیر فیبرومها انجام میدهد:
سونوگرافی (ترانس واژینال و شکمی): برای ارزیابی اندازه و محل فیبروم.
سونوگرافی با تزریق محلول نمکی (SIS): تصویر واضحتری از حفره رحم ارائه میدهد.
ام آر آی: تصویر دقیقی از رحم و موقعیت فیبروم ارائه میدهد.
هیستروسکوپی: روشی کم تهاجمی برای مشاهده مستقیم داخل رحم.
در صورتی که به نظر برسد فیبرومها رحم شما را مختل کردهاند، پزشک قبل از انجام IVF، درمان را توصیه خواهد کرد.
قبل از IVF چه درمانهایی باید انجام شود؟
در صورتی که فیبرومها مانع موفقیت IVF شوند ، درمان آنها از قبل، موفقیت IVF با فیبرومها را افزایش میدهد. علاوه بر این، بیایید برخی از رویکردهای درمانی رایج را بررسی کنیم:
میومکتومی:
این یک روش جراحی برای برداشتن فیبرومها با حفظ رحم است. این روش از طریق موارد زیر انجام میشود:
میومکتومی هیستروسکوپی (برای فیبرومهای زیر مخاطی)
میومکتومی لاپاراسکوپی (کم تهاجمی برای فیبروم های ریز)
میومکتومی باز (برای فیبرومهای بزرگ یا متعدد)
معمولاً، پس از عمل جراحی، پزشکان به شما توصیه میکنند حداقل ۳ تا ۶ ماه قبل از اقدام به IVF صبر کنید.
آمبولیزاسیون شریان رحمی (UAE):
این یک روش غیرتهاجمی است که در آن خونرسانی به فیبرومها محدود میشود و آنها کوچک میشوند. همچنین، پزشکان این روش را برای زنانی که میخواهند باردار شوند توصیه نمیکنند، زیرا ممکن است بر پوشش رحم و باروری تأثیر بگذارد.
داروها:
چند درمان هورمونی فیبرومها را کوچک میکنند و بارداری از طریق IVF امکانپذیر میشود. گاهی اوقات، این درمانها قبل از جراحی یا IVF برای کاهش اندازه فیبروم استفاده میشوند.
آیا IVF برای زنانی که فیبروم دارند اجباری است؟
در صورتی که این فیبرومها کوچک باشند و علائم قابل توجهی یا ناهنجاری رحمی ایجاد نکنند، بسیاری از زنان میتوانند با فیبرومهای رحمی ، به طور طبیعی یا با روشهای درمانی کمتر تهاجمی مانند IUI (تلقیح داخل رحمی) باردار شوند.
متخصصان باروری در موارد زیر IVF را توصیه میکنند:
- مشکلات باروری بیشتری وجود دارد، مانند انسداد لولههای فالوپ یا تعداد کم اسپرم.
- این زنان بالای ۳۵ سال سن دارند.
- سابقهی تلاشهای ناموفق برای بارداری طبیعی یا با کمک روشهای کمکی وجود دارد.
آیا با وجود فیبروم رحمی، باز هم باردار خواهم شد؟
البته، هنوز هم، چندین زن به طور طبیعی یا با استفاده از درمانهای باروری با فیبروم رحمی باردار میشوند. به عبارت ساده، احتمال اینکه فیبرومها بر توانایی شما برای بارداری تأثیر بگذارند، به اندازه، تعداد و محل قرارگیری آنها بستگی دارد. فیبرومهای کوچک که رحم را تحریف نمیکنند، معمولاً در باروری اختلالی ایجاد نمیکنند. همانطور که در بالا ذکر شد، فیبرومهای عمدتاً زیر مخاطی (که در حفره رحم رشد میکنند) میتوانند لانهگزینی جنین را دشوارتر کنند یا خطر سقط جنین را افزایش دهند.
در صورتی که در بارداری مشکل دارید و فیبروم دارید، امید خود را از دست ندهید. درمانهایی مانند میومکتومی، که شامل برداشتن جراحی فیبرومها است، و سایر روشهای تولید مثل مانند IVF میتواند شانس بارداری شما را افزایش دهد. همکاری نزدیک با یک متخصص باروری که میتواند وضعیت خاص شما را ارزیابی کرده و بهترین مسیر را به شما توصیه کند، بسیار مهم است. با درمان مناسب، میتوانید IVF را با فیبرومها با موفقیت انجام دهید.
آیا بهتر است قبل از بارداری فیبرومها را برداشت؟
در برخی موارد، برداشتن فیبرومها قبل از بارداری، شانس بارداری و داشتن یک نوزاد سالم را افزایش میدهد، به خصوص زمانی که فیبرومهای شما بزرگ هستند، به سرعت رشد میکنند یا شکل رحم شما را تغییر میدهند. فیبرومهای داخل دیواره رحم در دیواره رحم قرار دارند که اگر بزرگتر از ۴ تا ۵ سانتیمتر باشند یا به پوشش رحم فشار وارد کنند، بر باروری نیز تأثیر میگذارند.
لزوماً همه فیبرومها نیاز به برداشتن ندارند. در صورتی که کوچک، بدون علامت و بدون ایجاد اختلال در رحم باشند، ممکن است بارداری طبیعی بدون جراحی امکانپذیر باشد. میومکتومی، برداشتن جراحی فیبرومها، معمولاً زمانی پیشنهاد میشود که فیبرومها بر باروری تأثیر میگذارند یا باعث علائم شدید میشوند. مراجعه به متخصص زنان یا متخصص باروری به شما کمک میکند تا تعیین کنید که آیا برداشتن فیبروم برای بارداری ضروری است یا خیر.
قبل از انجام IVF چه نکاتی را باید در نظر بگیرم؟
با توجه به مشکلات مربوط به فیبروم رحم و باروری ، اگر IVF را انتخاب میکنید، باید موارد زیر را در نظر بگیرید:
از یک متخصص باروری با تجربه در زمینه ناباروری مرتبط با فیبروم، ارزیابی بگیرید.
قبل از شروع درمان، مطمئن شوید که فیبرومهای شما به طور دقیق نقشهبرداری و ارزیابی شدهاند.
بحث کنید که آیا برداشتن جراحی قبل از IVF ضروری است یا خیر.
در صورت انجام عمل جراحی، تمام دستورالعملهای بهبودی پس از درمان را رعایت کنید.
به سادگی، چندین زن مبتلا به فیبروم با کمک IVF بارداریهای سالمی را تجربه میکنند. به سادگی، با پیشرفت در پزشکی تولید مثل، هر مورد پیچیدهای گزینههایی دارد.
چند روز بعد از برداشتن فیبروم باید IVF انجام دهم؟
زمان مناسب برای شروع IVF پس از برداشتن فیبروم، با توجه به اندازه و تعداد فیبرومهای برداشته شده و همچنین نحوه بهبود رحم تعیین میشود. به طور معمول، متخصص IVF در کویمباتور از شما میخواهد که حداقل ۳ تا ۶ ماه قبل از شروع IVF صبر کنید. این زمان کافی را برای بهبود مناسب رحم شما فراهم میکند و شانس موفقیت IVF با فیبروم را افزایش میدهد.
در صورتی که جراحی شامل برشهای عمیق در دیواره رحم یا برداشتن چندین فیبروم بزرگ باشد، پزشک به شما پیشنهاد میدهد که نزدیک به ۶ ماه صبر کنید. برای عملهای کوچکتر یا هیستروسکوپی، ممکن است ۲ تا ۳ ماه بهبودی کافی باشد.
قبل از شروع مراحل IVF، متخصص باروری شما یک اسکن پیگیری مانند سونوگرافی یا هیستروسکوپی انجام میدهد تا از بهبودی و آمادگی رحم برای انتقال جنین اطمینان حاصل شود. همیشه به توصیههای پزشک خود عمل کنید تا شانس بارداری خود را به حداکثر برسانید.
آیا با فیبروم هنوز هم می توانید بارور باشید؟
بله، بسیاری از بیماران مبتلا به فیبروم می توانند باردار شوند. اما برای افزایش شانس بارداری سالم، بهتر است اهداف و اولویت های خود را با پزشک خود در میان بگذارید. اگر فیبروم ها بر کیفیت زندگی شما تأثیر می گذارد، جراح زنان می تواند در مورد گزینه های درمانی که می تواند به حفظ باروری شما کمک کند، صحبت کند.
آیا فیبروم باعث ناباروری می شود؟
برخی از انواع فیبروم ها ممکن است بر باروری تأثیر بگذارند. برای مثال، فیبرومهایی که به مرکز رحم برآمده میشوند، میتوانند لانهگزینی جنین را در پوشش داخلی رحم دشوارتر کنند.
اگر فیبروم دارید و برای باردار شدن مشکل دارید، ممکن است یک ارتباط وجود داشته باشد. با این حال، مراجعه به یک متخصص غدد تولید مثل (متخصص باروری) برای رد سایر علل احتمالی ناباروری قبل از تعیین اینکه فیبروم ها دلیل اصلی هستند، مهم است.
آیا برداشتن فیبروم باعث بهبود باروری می شود؟
برای برخی از بیماران، برداشتن فیبروم ها با درمان های حفظ رحم ممکن است باروری را بهبود بخشد. با این حال، هدف اصلی از برداشتن فیبروم، کاهش علائمی مانند خونریزی شدید و نفخ است.
آیا می توانید تخمک های خود را با فیبروم منجمد کنید؟
آره. در واقع، ما این خدمات و سایر خدمات حفظ باروری را برای بیمارانی که ممکن است پس از انجام برخی درمانهای فیبروم همچنان بخواهند باردار شوند، ارائه میکنیم. برنامه ریزی از قبل مهم است زیرا انجام هیسترکتومی به این معنی است که بیمار دیگر نمی تواند باردار شود، در حالی که تأثیر درمان های دیگر مانند آمبولیزاسیون فیبروم رحم بر باروری ناشناخته است.
بسیاری از بیماران مبتلا به فیبروم حاملگی ایمن و سالم دارند. با این حال، اندازه، محل و تعداد فیبروم ها می تواند بر نتایج بارداری تأثیر بگذارد. برخی از بیماران مبتلا به فیبروم ممکن است زایمان زودرس داشته باشند یا نیاز به سزارین داشته باشند. فیبروم نیز با سقط جنین مرتبط است.
به این دلایل، مهم است که با یک متخصص زنان و زایمان صحبت کنید تا درک بهتری از تأثیر فیبروم های شما بر بارداری آینده داشته باشید .
چه درمان های فیبروم می تواند به من در حفظ باروری کمک کند؟
برای بیماران جوانتر مبتلا به فیبروم که میخواهند باروری خود را حفظ کنند، درمان استاندارد طلایی میومکتومی نامیده میشود.. برخلاف هیسترکتومی، میومکتومی رحم شما را نجات می دهد، بنابراین شما همچنان می توانید پس از عمل باردار شوید. میومکتومی ممکن است از طریق یک برش بزرگ یا ترجیحاً از طریق یک روش کم تهاجمی کامل شود.
عوامل متعددی تعیین می کند که آیا شما کاندیدای میومکتومی هستید یا خیر. این شامل:
- محل فیبروم(های) شما در رحم شما
- اندازه فیبروم(های) شما
- تعداد فیبروم هایی که دارید
- سن شما
- سلامت کلی شما
فیبروم در بارداری خطرناک است
گاهی اوقات، فیبروم ها می توانند در دوران بارداری رشد کنند، که می تواند بیمار را در معرض خطر زایمان زودرس یا از دست دادن بارداری قرار دهد. شما می توانید فیبروم ها را قبل از بارداری یا بعد از زایمان با جراحی به نام میومکتومی از بین ببرید. به همین دلیل است که توصیه می کنیم با تیم مراقبت خود کار کنید تا بهترین برنامه را برای شما ایجاد کنید.
آیا می توانید با فیبروم زایمان طبیعی یا طبیعی داشته باشید؟
اکثر بیماران مبتلا به فیبروم می توانند زایمان طبیعی داشته باشند (زایمان از طریق واژن). با این حال، فیبروم ها خطر سزارین را افزایش می دهند. احتمال نیاز به سزارین در بیماران مبتلا به فیبروم در مقایسه با بیماران باردار بدون فیبروم، شش برابر بیشتر است.
آیا فیبروم ها بعد از بارداری خود به خود از بین می روند؟
بسیاری از اوقات، فیبروم ها در بارداری رشد می کنند و اغلب پس از زایمان پسرفت می کنند. اما برای برخی از بیماران، فیبروم همچنان باعث ایجاد علائم ناامیدکننده مانند خونریزی شدید قاعدگی می شود. اگر به این علائم ادامه دهید، درمان هایی در دسترس هستند که می توانند کمک کنند.
