قرص تهوع که در بارداری بی خطر هستند
- پیریدوکسین (ویتامین B6) می‌تواند به رفع حالت تهوع در دوران بارداری کمک کند.
- دوکسیلامین یک آنتی‌هیستامین است که به رفع حالت تهوع صبحگاهی کمک می‌کند.
- قرص ترکیبی پیریدوکسین و دوکسیلامین می‌تواند زمانی که سایر گزینه‌ها مؤثر نیستند، مؤثر باشد.
برای زنان بارداری که حالت تهوع دارند، پیریدوکسین (ویتامین B6) و دوکسیلامین تسکینی ایمن و مؤثر ارائه می‌دهند. این داروها برای کاهش علائم بیماری صبحگاهی توصیه می‌شوند و به شما کمک می‌کنند در دوران بارداری احساس راحتی بیشتری داشته باشید.
قرص تهوع که در بارداری بی‌خطر هستند
۱. پیریدوکسین (ویتامین B6)
پیریدوکسین یا ویتامین B6 برای مدیریت حالت تهوع و استفراغ در دوران بارداری مؤثر است. می‌توانید آن را به تنهایی یا با دوکسیلامین برای نتایج بهتر مصرف کنید. اگرچه نحوه عملکرد آن برای کنترل تهوع بارداری به طور کامل شناخته نشده است، اما تصور می‌شود که بر برخی مواد شیمیایی مغز تأثیر می‌گذارد.
کالج آمریکایی زنان و زایمان (ACOG) توصیه می‌کند برای حالت تهوع ناشی از بارداری، روزانه سه تا چهار بار، هر بار 10 تا 25 میلی‌گرم ویتامین B6 مصرف کنید . با این حال، قبل از شروع مصرف هرگونه مکمل، مشورت با پزشک مهم است تا از مناسب بودن آن برای خود اطمینان حاصل کنید.
نحوه عملکرد : ویتامین B6 می‌تواند با تأثیر بر انتقال‌دهنده‌های عصبی، به آرام کردن بخش‌هایی از مغز که مسئول حالت تهوع هستند، کمک کند.
ایمنی : برخی از عوارض جانبی مکمل ویتامین B6 می‌تواند شامل مشکلات معده، سردرد، خواب‌آلودگی و احساس سوزن سوزن شدن یا سوزش در دست‌ها و پاها باشد.
۲. دوکسیلامین
دوکسیلامین، یک آنتی‌هیستامین ، مواد شیمیایی مغز را که باعث استفراغ می‌شوند، مسدود می‌کند و اغلب در داروهای خواب‌آور بدون نسخه یافت می‌شود. می‌توان از آن همراه با ویتامین B6 برای تسکین تهوع صبحگاهی استفاده کرد. دوکسیلامین هم به عنوان داروی ژنریک و هم با نام‌های تجاری مانند یونیسوم در دسترس است.
نحوه عملکرد : دوکسیلامین در درجه اول با مسدود کردن گیرنده‌های هیستامین در مغز که در حالت تهوع نقش دارند، عمل می‌کند.
ایمنی : کالج آمریکایی زنان و زایمان توصیه می‌کند اگر ویتامین B6 به تنهایی مؤثر نباشد، دوکسیلامین اضافه شود. همچنین گزینه‌های تجویزی وجود دارد که دوکسیلامین و ویتامین B6 را در یک قرص ترکیب می‌کنند.
۳. سایر آنتی‌هیستامین‌ها
علاوه بر دوکسیلامین، سایر آنتی‌هیستامین‌ها با خواص ضد تهوع نیز می‌توانند برای مدیریت تهوع صبحگاهی استفاده شوند.
آنتی‌هیستامین‌های رایج عبارتند از:
- بنادریل (دیفن هیدرامین)
- آنتی‌ورت (مکلیزین)
- درامامین (دیمن هیدرینات)
- پرومتازین
نحوه عملکرد : این داروها به آرام کردن نواحی مغز که در حالت تهوع دخیل هستند، کمک می‌کنند.
ایمنی : اکثر این آنتی‌هیستامین‌ها برای استفاده کوتاه‌مدت در دوران بارداری در دوزهای مناسب، کم‌خطر در نظر گرفته می‌شوند. با این حال، پرومتازین در مطالعات حیوانی خطراتی را نشان داده است و داده‌های انسانی محدود است.
۴. قرص ترکیبی پیریدوکسین-دوکسیلامین
یک داروی تجویزی حاوی ترکیب پیریدوکسین و دوکسیلامین برای حالت تهوع و استفراغ در مواردی که گزینه‌های بدون نسخه مؤثر نیستند، در دسترس است. 8 این دارو به دو شکل موجود است: بونژستا (20 میلی‌گرم پیریدوکسین و دوکسیلامین از هر کدام) به عنوان قرص‌های با رهایش طولانی و دیکلگیس (10 میلی‌گرم پیریدوکسین و دوکسیلامین از هر کدام) به عنوان قرص‌های با رهایش تأخیری.
آن را با معده خالی ۱ تا ۲ ساعت قبل از غذا، ۲ تا ۳ بار در روز مصرف کنید.
نحوه عملکرد آنها : تصور می‌شود پیریدوکسین با پشتیبانی از عملکرد مغز، حالت تهوع را کاهش می‌دهد، در حالی که دوکسیلامین گیرنده‌های هیستامین در مغز را که باعث استفراغ می‌شوند، مسدود می‌کند.
ایمنی : عوارض جانبی رایج شامل خواب‌آلودگی، سرگیجه، خشکی دهان، مشکلات گوارشی، سردرد و بثورات پوستی است.
۵. آگونیست‌های دوپامین
آنتاگونیست‌های دوپامین، مانند رگلان (متوکلوپرامید) و پرومتازین ، گاهی اوقات برای مدیریت تهوع و استفراغ در دوران بارداری استفاده می‌شوند. آنها اغلب همراه با آنتی‌هیستامین‌ها و ویتامین B6 استفاده می‌شوند.
نحوه عملکرد : این داروها ناحیه ماشه گیرنده شیمیایی (CTZ) در مغز را که مسئول حالت تهوع است، هدف قرار می‌دهند. این داروها می‌توانند برای علائم خفیف تا متوسط که سایر درمان‌ها مؤثر نیستند، مؤثر باشند.
ایمنی : اگرچه این داروها با اختلالات مادرزادی مرتبط نیستند ، اما روی جعبه‌ی این داروها هشداری در مورد دیسکینزی تأخیری وجود دارد ، وضعیتی که باعث حرکات دائمی و غیرارادی با استفاده‌ی کوتاه‌مدت یا بلندمدت می‌شود.
۶. آنتاگونیست‌های سروتونین
این داروهای مورد تأیید سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) معمولاً برای تهوع ناشی از شیمی‌درمانی، پرتودرمانی و بیهوشی استفاده می‌شوند و گاهی اوقات برای تهوع صبحگاهی نیز به صورت خارج از برچسب تجویز می‌شوند:
- اندانسترون
- کیتریل (گرانیسترون)
- پالونوسترون
نحوه عملکرد : آنها مانع از اتصال سروتونین به گیرنده‌های مغز و روده می‌شوند و از حالت تهوع و استفراغ جلوگیری می‌کنند.
ایمنی : اگرچه به طور کلی بی‌خطر است و به بیماری‌های مادرزادی مرتبط نیست، عوارض جانبی ممکن است شامل سردرد، یبوست، خستگی، لرز و خواب‌آلودگی باشد.
برای رفع حالت تهوع در بارداری چه کارهایی انجام دهید؟
تهوع صبحگاهی یا حالت تهوع و استفراغ در دوران بارداری معمولاً به مرور زمان برطرف می‌شود.
برخی از درمان‌های غیر دارویی می‌توانند مفید باشند:
تغییرات رژیم غذایی : وعده‌های غذایی مکرر و کوچک بخورید تا از بوها و بافت‌های غذایی که باعث حالت تهوع می‌شوند، جلوگیری کنید. غذاهای جامدی بخورید که طعم ملایمی دارند، کربوهیدرات بالایی دارند و چربی کمی دارند. بدن خود را هیدراته نگه دارید.
حمایت عاطفی : تهوع و استفراغ در دوران بارداری ممکن است باعث افسردگی یا سایر تغییرات روانی شود. حمایت اعضای خانواده و کادر پزشکی و پرستاری می‌تواند سلامت روانی و عاطفی فرد باردار را بهبود بخشد.قرص تهوع که در بارداری بی خطر هستند
طب فشاری : مطالعات متعددی طب فشاری را به عنوان درمانی برای حالت تهوع پیشنهاد می‌کنند. برخی از محصولات، مانند سی-باند و ریلایف باند، ممکن است به کنترل حالت تهوع صبحگاهی در اوایل بارداری کمک کنند.
زنجبیل : زنجبیل یک درمان جایگزین محبوب برای تهوع صبحگاهی است. این گیاه به صورت چای، مربا، آبجوی زنجبیل و کپسول موجود است. یک مطالعه اثربخشی آن را در کاهش علائم تهوع صبحگاهی شدید ( hyperemesis gravidarum ) نشان داده است.
مایعات داخل وریدی : اگر قادر به خوردن یا آشامیدن نیستید، مایعات داخل وریدی (IV) یا سایر محلول‌های تزریقی (که از طریق مسیری غیر از دستگاه گوارش تجویز می‌شوند) می‌توانند کمک کنند. بسته به شدت علائم، پزشک ممکن است مایع درمانی داخل وریدی را در محیط مراقبت‌های بهداشتی یا در خانه انجام دهد.
هنگام انتخاب دارو برای تهوع صبحگاهی، یافتن یک برنامه درمانی که متناسب با نیازهای منحصر به فرد شما باشد، بسیار مهم است. این می‌تواند به معنای ترکیب داروها با برخی تغییرات غذایی باشد. فراموش نکنید که به آنچه ممکن است علائم شما را تحریک کند توجه کنید، زیرا برخی غذاها و داروها می‌توانند نقش مهمی داشته باشند.
