بیماریهایی که از رابطه جنسی دهانی منتقل میشوند
رابطه جنسی دهانی استفاده از دهان، لبها یا زبان برای تحریک شریک زندگی (با تأثیر بر اندام تناسلی، تناسلی یا مقعد) است. هر کسی که با فردی که مبتلا به عفونت مقاربتی است، رابطه جنسی دهانی برقرار کند، در معرض خطر ابتلا به این بیماری است.
بیماریهای مقاربتی که از رابطه جنسی دهانی منتقل میشوند
۱. سوزاک
علائم: همه افراد مبتلا به سوزاک علائمی نخواهند داشت. علائم رایج عبارتند از:
- احساس سوزش هنگام ادرار کردن
- گلودرد
- ترشحات غیرطبیعی از واژن، آلت تناسلی مردانه یا رکتوم
- بیضههای متورم یا دردناک
- درد رکتوم
انتقال: سوزاک میتواند از طریق رابطه جنسی دهانی با کسی که سوزاک در دهان، واژن، آلت تناسلی، مجرای ادرار یا رکتوم خود دارد، منتقل شود.
تشخیص و درمان: پزشکان برای تشخیص سوزاک، نمونه ادرار را آزمایش میکنند. همچنین ممکن است از موارد زیر نمونه گرفته شود:
- گلو
- رکتوم
- مجرای ادرار در مردان
- دهانه رحم در زنان
سوزاک را میتوان با آنتیبیوتیک درمان کرد. با این حال، سوزاک مقاوم به آنتیبیوتیک شایعتر شده است. اگر علائم پس از درمان ادامه یافت، به پزشک مراجعه کنید.بیماریهایی که از رابطه جنسی دهانی منتقل میشوند
عوارض: در صورت عدم درمان، عوارض میتواند شامل موارد زیر باشد:
- افزایش خطر ابتلا به HIV
ناباروری در زنان- التهاب اپیدیدیم در مردان
۲. کلامیدیا
کلامیدیا یک عفونت باکتریایی شایع است که توسط باکتری کلامیدیا تراکوماتیس ایجاد میشود.
علائم:بیماریهایی که از رابطه جنسی دهانی منتقل میشوند
اغلب افراد مبتلا به کلامیدیا هیچ علامتی ندارند. با این حال، اگر کلامیدیا در گلوی شما باشد، ممکن است گلودرد داشته باشید.
اگر کلامیدیا در سایر قسمتهای بدن شما مانند رکتوم، دستگاه تناسلی یا مجاری ادراری باشد، ممکن است موارد زیر را تجربه کنید:
- ترشحات غیرطبیعی، مانند ترشحات خونی، از واژن، آلت تناسلی مردانه یا رکتوم
احساس سوزش هنگام ادرار کردن- درد رکتوم
- بیضههای متورم یا دردناک
انتقال: کلامیدیا میتواند از طریق رابطه جنسی دهانی از فرد آلوده (با کلامیدیا در گلو، واژن، آلت تناسلی یا رکتوم) به فرد غیرآلوده منتقل شود.
تشخیص و درمان:
پزشکان نمونه ادرار یا نمونه ترشحات واژن (برای زنان) را برای کلامیدیا آزمایش میکنند.
کلامیدیا را میتوان با آنتیبیوتیک درمان کرد. در طول درمان، تا زمانی که به طور کامل بهبود نیافتهاید، از تماس جنسی خودداری کنید.
عوارض: کلامیدیا را میتوان به طور کامل با آنتیبیوتیک درمان کرد، بنابراین مهم است که در اسرع وقت درمان شوید تا خطر ابتلا به شرکای جنسی خود را کاهش دهید.
در صورت عدم درمان، خطرات عبارتند از:
- ناباروری در زنان
- التهاب اپیدیدیم در مردان
- افزایش خطر ابتلا به HIV
- انتقال به نوزاد در دوران بارداری
۳. سیفلیس
سیفلیس یک عفونت باکتریایی است که توسط اسپیروکت ترپونما پالیدوم ایجاد میشود.
علائم: علائم اولیه سیفلیس اغلب خفیف هستند و به راحتی نادیده گرفته میشوند. سیفلیس از طریق چهار مرحله پیشرفت میکند که هر کدام علائم متمایزی دارند.
سیفلیس اولیه:
مشخصه این مرحله، شانکر سیفلیسی (در محل عفونت) است: یک زخم بدون درد و سفت که معمولاً گرد یا بیضی شکل است.
شانکر ممکن است خود به خود در عرض ۳ تا ۶ هفته از بین برود، اما این به معنای از بین رفتن عفونت نیست. بیمار برای بهبودی کامل باید توسط پزشک معاینه و درمان شود.
سیفلیس ثانویه: علائم عبارتند از:
- بثورات پوستی روی بدن
- غدد لنفاوی متورم
- تب
- گلودرد، ناحیه تناسلی یا مقعد
- زخمهای مسطح و قرمز تیره روی کف دستها و پاها
- ریزش مو
- سردرد
- کاهش وزن
- دردهای عضلانی
- خستگی
علائم ممکن است خود به خود از بین بروند، اما بیماران هنوز برای بهبودی کامل و جلوگیری از پیشرفت بیماری به درمان نیاز دارند.
سیفلیس نهفته:
این مرحله بدون علامت است و بیماری میتواند سالها پیشرفت کند.
سیفلیس ثالثیه: این مرحله اکنون نادر است، زیرا میتواند ۱۰ تا ۳۰ سال پس از عفونت اولیه با اسپیروکت سیفلیس و عدم درمان آن، طول بکشد تا ایجاد شود.
عوارض سیفلیس ثالثیه شامل موارد زیر است:
- آسیب به اندامهای داخلی
- از دست دادن بینایی
نوروسیفلیس زمانی رخ میدهد که بیماری به مغز و سیستم عصبی گسترش یابد. علائم عبارتند از:
- سردرد
- مشکل در هماهنگی حرکات
- بیحسی
- زوال عقل
در صورت عدم درمان، سیفلیس نوع سوم میتواند کشنده باشد.
انتقال:
آیا رابطه جنسی دهانی میتواند سیفلیس را منتقل کند؟ پاسخ مثبت است. سیفلیس میتواند از طریق رابطه جنسی دهانی با فرد آلوده منتقل شود، به خصوص هنگامی که تماس مستقیم با زخم یا بثورات سیفلیس وجود داشته باشد.
تشخیص و درمان:
آزمایش خون برای تعیین اینکه آیا بیمار به سیفلیس آلوده است یا خیر، انجام میشود. اگر بیمار شانکر (زخم اولیه سیفلیس) داشته باشد، مایع شانکر آزمایش میشود.
سیفلیس باید در اسرع وقت درمان شود. پنی سیلین، که به صورت تزریقی تجویز میشود، رایجترین داروی مورد استفاده برای درمان سیفلیس است.
عوارض:
سیفلیس درمان نشده میتواند منجر به عوارض جدی شود، از جمله:
- سقط جنین یا مردهزایی
- افزایش خطر ابتلا به HIV
- آسیب به اندامهای داخلی
- نابینایی
- سیفلیس مادرزادی (انتقال از مادر به فرزند)
۴. ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)
ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) یک عفونت مقاربتی بسیار شایع است.
علائم: افراد آلوده به HPV ممکن است هیچ علامت ظاهری نداشته باشند. برخی از علائم احتمالی عبارتند از:
- زگیل در ناحیه تناسلی یا مقعد
- زگیل در دهان یا گلو
اگر زگیل در دهان یا گلو وجود داشته باشد، بیمار ممکن است در تنفس یا بلع دچار مشکل شود.
انتقال:
افراد مبتلا به HPV در نواحی تناسلی، مقعد، رکتوم، دهان یا گلو میتوانند ویروس را از طریق رابطه جنسی دهانی به دیگران منتقل کنند.
تشخیص و درمان:
هیچ آزمایش خاصی برای تشخیص HPV، به خصوص HPV دهانی یا گلو، وجود ندارد. برخی از موارد عفونت HPV از طریق آزمایشهای غربالگری سرطان دهانه رحم (پاپ اسمیر) کشف میشوند. برخی دیگر ممکن است هنگام مشاهده زگیل تناسلی یا سایر علائم، متوجه آن شوند.
زگیلهای تناسلی قابل درمان هستند، اما هیچ راهی برای از بین بردن کامل HPV از بدن وجود ندارد. زگیلها ممکن است خود به خود ناپدید شوند یا با دارو یا جراحی برداشته شوند.
علت آفت دهان بعد از رابطه دهانی
HPV میتواند بدون درمان، خود به خود از بین برود.
حتی پس از درمان زگیل تناسلی، HPV را نمیتوان از بین برد، بنابراین بیمار هنوز میتواند HPV را به دیگران منتقل کند. برخی از انواع HPV میتوانند باعث سرطان دهانه رحم شوند. واکسیناسیون HPV میتواند به جلوگیری از عفونت و عواقب ناشی از HPV کمک کند.
۵. تبخال
تبخال یک بیماری عفونی است که توسط ویروس هرپس سیمپلکس ایجاد میشود.
علائم: اغلب، افراد آلوده به تبخال هیچ علامتی ندارند یا علائم بسیار خفیفی دارند. اولین علائم معمولاً پس از عفونت ظاهر میشوند و میتوانند شامل موارد زیر باشند:
- خارش، زخم در اطراف ناحیه تناسلی، مقعد یا دهان
- سردرد
- تب
- دردهای بدن
- غدد لنفاوی متورم و حساس
انتقال:
افراد آلوده به تبخال در دهان، ناحیه تناسلی، رکتوم و مقعد میتوانند ویروس را از طریق رابطه جنسی دهانی به دیگران منتقل کنند.
تشخیص و درمان:
پزشکان نمونهای از زخم را بررسی میکنند یا آزمایش خون انجام میدهند. اگرچه هیچ درمانی برای تبخال وجود ندارد، اما داروهای ضد ویروسی میتوانند علائم را کاهش دهند.
عوارض:
چه درمان شوند و چه نشوند، افراد مبتلا به تبخال تناسلی هنوز میتوانند ویروس را به شرکای جنسی خود منتقل کنند. با این حال، مصرف روزانه دارو میتواند به کاهش خطر انتقال کمک کند. عفونت تبخال تناسلی خطر ابتلا به HIV را افزایش میدهد. زنان باردار مبتلا به تبخال تناسلی میتوانند ویروس را به نوزادان خود منتقل کنند.
۶. تریکومونیازیس
تریکومونیازیس یا به اختصار تریک، یک عفونت شایع ناشی از یک انگل است.
علائم: علائم رایج عبارتند از:
- ترشحات غیرطبیعی از واژن یا آلت تناسلی مردانه.
- قرمزی، خارش اطراف واژن.
- احساس سوزش هنگام ادرار کردن.
انتقال:
افراد آلوده به تریکومونیازیس در واژن یا آلت تناسلی میتوانند عفونت را از طریق رابطه جنسی دهانی به دیگران منتقل کنند. افراد آلوده میتوانند در گلو به تریکومونیازیس مبتلا شوند.
تشخیص و درمان:
پزشکان آزمایشهایی برای تشخیص تریکومونیازیس انجام میدهند. تریکومونیازیس را میتوان با یک دوز آنتیبیوتیک درمان کرد. برای جلوگیری از عفونت مجدد، درمان همه شرکای جنسی مهم است.تریکومونیازیس بسیار آسان درمان میشود، بنابراین عواقب خاصی ندارد.
۷. ویروس هپاتیت A
تب یکی از علائم هپاتیت A است. ویروس هپاتیت A میتواند باعث هپاتیت حاد شود.
علائم: علائم هپاتیت A معمولاً حدود ۲۸ روز پس از قرار گرفتن در معرض ویروس ظاهر میشوند، از جمله:
- تب
- خستگی
- حالت تهوع، استفراغ
- از دست دادن اشتها
- زردی (زردی پوست و چشم)
- ادرار تیره
- ناراحتی یا درد شکم
- انتقال
ویروس هپاتیت A از طریق مدفوعی-دهانی است. بنابراین، رابطه جنسی دهانی-مقعدی با فرد آلوده میتواند به راحتی منجر به انتقال شود.
تشخیص و درمان
آزمایش خون میتواند به تشخیص بیماری کمک کند. هیچ درمان خاصی برای ویروس هپاتیت A وجود ندارد، بیماران فقط باید ۱ تا ۴ هفته استراحت کنند و از تماس جنسی با دیگران خودداری کنند.
ایا قرص های تنگ کننده واژن واقعی ست
عوارض
اگرچه هپاتیت A میتواند بیماران را به شدت خسته کند، اما معمولاً هیچ عارضهای ایجاد نمیکند.
۸. ویروس هپاتیت B
ویروس هپاتیت B نوع دیگری از ویروس است که باعث التهاب کبد میشود.
علائم: هپاتیت B اغلب علائم کمی دارد یا هیچ علامتی ندارد. برخی از علائم رایج عبارتند از:
- کهیر
- سفتی مفاصل
- تب
- خستگی
- حالت تهوع، استفراغ
- از دست دادن اشتها
- زردی (زردی پوست و چشم)
- ادرار تیره
- درد یا ناراحتی شکمی
افراد آلوده به ویروس هپاتیت B میتوانند آن را از طریق مایع منی یا مایعات واژن در طول رابطه جنسی دهانی به دیگران منتقل کنند.
تشخیص و درمان
هپاتیت B را میتوان از طریق آزمایش خون تشخیص داد. مدت زمان قرار گرفتن در معرض ویروس تا ظاهر شدن آن در خون از ۳ هفته تا ۲ ماه متغیر است. آزمایشها همچنین میتوانند مشخص کنند که آیا فرد به هپاتیت B حاد یا مزمن مبتلا است.
در حال حاضر هیچ درمان خاصی برای هپاتیت B وجود ندارد. اکثر افراد مبتلا به هپاتیت B حاد پس از مدتی به طور کامل بهبود مییابند. برای هپاتیت B مزمن، پزشکان داروهایی را برای کاهش سرعت پیشرفت ویروس و پشتیبانی از سیستم ایمنی تجویز میکنند.
عوارض
هپاتیت B میتواند مزمن شود و خطر سیروز، سرطان کبد را افزایش دهد و زندگی بیمار را تهدید کند. واکسیناسیون روشی برای پیشگیری از این بیماری است.
۹. اچآیوی
اچآیوی ویروسی است که سیستم ایمنی بدن انسان را تضعیف میکند.
علائم: در مراحل اولیه عفونت HIV، ممکن است هیچ علامتی وجود نداشته باشد. بیماران باید آزمایش شوند تا به طور دقیق مشخص شود که آیا به HIV آلوده هستند یا خیر.
علائم HIV بسته به مرحله بیماری متفاوت است. در مراحل اولیه، بیماران ممکن است علائمی شبیه آنفولانزا را تجربه کنند:
- تب
- دردهای عضلانی
- گلودرد
- لرز
- خستگی
- غدد لنفاوی متورم
- تعریق شبانه
انتقال
خطر انتقال HIV از یک فرد آلوده به یک فرد غیرآلوده از طریق رابطه جنسی دهانی بسیار کم است و فردی که رابطه جنسی دهانی انجام میدهد باید زخمی در دهان خود داشته باشد تا راحتتر آلوده شود.
اگر طبق رژیم صحیح درمان شود، افراد مبتلا به HIV نمیتوانند بیماری را به دیگران منتقل کنند.
تشخیص و درمان:
یک آزمایش خون به طور دقیق مشخص میکند که آیا شما به HIV آلوده هستید یا خیر.
تا به امروز، هیچ درمانی برای HIV وجود ندارد. با این حال، درمان بیماران HIV طبق رژیم صحیح، از ابتلا به ویروس و انتقال آن جلوگیری میکند.
عوارض:
افراد مبتلا به اچآیوی باید به رژیم درمانی پایبند باشند تا بار ویروسی را به زیر حد تشخیص کاهش دهند، زندگی طولانی و سالمی داشته باشند و از انتقال به دیگران جلوگیری کنند. اچآیوی ویروسی است که سیستم ایمنی بدن انسان را تضعیف میکند.
چگونه از ابتلا به عفونتهای مقاربتی از طریق رابطه جنسی دهانی جلوگیری کنیم؟
برای جلوگیری از عفونتهای مقاربتی در طول رابطه جنسی دهانی، اقدامات زیر باید انجام شود:
- هر بار که رابطه جنسی دارید از کاندوم استفاده کنید
- از محافظ دندان (در صورت وجود) استفاده کنید
- به شریکی که به بیماریهای مقاربتی مبتلا نیست، وفادار باشید
- معاینات منظم انجام دهید
