تشخیص فیستول رکتوواژینال
فیستول رکتوواژینال (RVF) یک اتصال (سوراخ) غیرطبیعی بین واژن و رکتوم است. این باعث نشت مدفوع و گاز از واژن میشود. چندین موقعیت میتواند منجر به RVF شود، اما آسیبهای زایمان شایعترین علت آن هستند. جراحی اغلب میتواند RVF را درمان کند.
فیستول رکتوواژینال چیست؟
فیستول رکتوواژینال (RVF) یک دهانه تونل مانند است که بین واژن و رکتوم در داخل بدن شما ایجاد میشود.
رکتوم بخشی از سیستم گوارش شماست که روده بزرگ (کولون) را به مقعد (مقعد) متصل میکند. این قسمت مدفوع و گاز را تا زمانی که بدن آنها را از مقعد خارج کند، نگه میدارد. واژن شما درست در کنار رکتوم در داخل بدن قرار دارد.
فیستول رکتوواژینال زمانی اتفاق میافتد که آسیب به بافت بین واژن و رکتوم باعث مرگ بافت شود. سپس یک سوراخ ( فیستول ) تشکیل میشود که رکتوم را به واژن متصل میکند. این دهانه اجازه میدهد مدفوع و گاز وارد واژن شوند. RVF ها میتوانند از نظر اندازه و شکل متفاوت باشند.
ورم مفاصل در ناحیه بطن راست (RVF) میتواند باعث درد و سایر علائمی شود که زندگی روزمره شما را مختل میکند. اما معمولاً قابل درمان هستند، اغلب با جراحی. تیم مراقبتهای بهداشتی شما به شما کمک میکند تا درمانها و منابع مورد نیاز خود را دریافت کنید.
علائم فیستول رکتوواژینال
شایعترین علائم فیستول رکتوواژینال عبارتند از: تشخیص فیستول رکتوواژینال
- ترشحات بدبوی واژن
- گاز یا مدفوعی که از واژن شما خارج میشود
- مقاربت دردناک (دیسپارونی)
- درد لگن
- خونریزی مقعدی یا خونریزی واژینال
در صورت بروز این علائم، مراجعه به پزشک ضروری است. ورم در ناحیه بطن راست (RVF) برای جلوگیری از عوارض نیاز به درمان دارد.
علت فیستول رکتوواژینال
به طور کلی، فیستول رکتوواژینال زمانی تشکیل میشود که آسیبی به بافت بین واژن و رکتوم شما وارد شود که منجر به مرگ آن بافت شود. این آسیب، یک سوراخ یا فیستول را تشکیل میدهد. فیستولهای رکتوواژینال میتوانند در عرض چند روز ایجاد شوند. یا ممکن است طی چندین سال تشکیل شوند.
بسیاری از موقعیتها میتوانند منجر به تشکیل فیستول رکتوواژینال شوند. علل خاص عبارتند از:
آسیبهای زایمان
پارگیهای واژن و اپیزیوتومیهایی که به درستی بهبود نمییابند، شایعترین علل ورم در ناحیه تناسلی مردان (RVF) هستند.
عوارض دیورتیکولیت
التهاب و آبسههای دیواره دیورتیکول (یک کیسه کوچک در روده بزرگ) میتواند آن را تجزیه کند. این میتواند بر دیواره واژن نیز تأثیر بگذارد و منجر به RVF شود.
بیماریهای التهابی روده (IBDs)
بیماریهای التهابی روده مزمن، مانند بیماری کرون و کولیت اولسراتیو ، میتوانند به بافت رکتوم و واژن آسیب برسانند و منجر به RVF شوند.
جراحیهای شکم یا لگن
آسیب تصادفی به واژن یا رکتوم در حین جراحی یا بهبودی ضعیف پس از جراحی میتواند منجر به RVF شود. از جمله این موارد میتوان به جراحی کیسه J ، جراحی افتادگی اندام لگن و هموروئیدکتومی اشاره کرد . تشخیص فیستول رکتوواژینال
سرطان
سرطان دهانه رحم یا سرطان کولورکتال (روده بزرگ) میتواند منجر به فیستول بطن راست (RVF) شود. این فیستولها، فیستولهای بدخیم نیز نامیده میشوند.
پرتودرمانی در ناحیه لگن
پرتودرمانی باعث التهاب بافتی طولانی مدت با بهبودی ضعیف میشود که میتواند منجر به ورم در ناحیه لگن (RVF) شود.
آسیب ناشی از مقاربت یا جسم خارجی
آسیب به دیواره واژن و/یا رکتوم در حین رابطه جنسی یا به دلیل جسمی که قرار نیست آنجا باشد، میتواند منجر به ورم در ناحیه تناسلی مردان (RVF) شود.
عفونتها
عفونتهای غده مقعد یا غده بارتولن گاهی اوقات میتوانند منجر به RVF شوند.
در موارد بسیار نادر، ممکن است شما با فیستول رکتوواژینال متولد شوید. ارائه دهندگان خدمات درمانی به این حالت، فیستول RVF مادرزادی میگویند.
عوارض فیستول رکتوواژینال
عوارض فیستول رکتوواژینال میتواند شامل موارد زیر باشد: تشخیص فیستول رکتوواژینال
- آبسه یا عفونت، که در صورت عدم درمان میتواند تهدید کننده زندگی باشد
- عود فیستول (بازگشت آن) پس از درمان
- سوزش در واژن، فرج ، پرینه یا مقعد
- عفونتهای مکرر دستگاه ادراری (UTI) یا واژینیت (عفونتهای واژن)
زندگی با فیستول رکتوواژینال همچنین میتواند بر سلامت روان شما تأثیر بگذارد و کیفیت زندگی شما را کاهش دهد. اگر فیستول RVF باعث پریشانی یا منجر به انزوای اجتماعی میشود، مراجعه به متخصص سلامت روان بسیار مهم است.
تشخیص فیستول رکتوواژینال
پزشک شما در مورد علائم و سابقه پزشکی شما سوال خواهد کرد. آنها احتمالاً معاینه فیزیکی و معاینه لگن انجام خواهند داد .
برخی از آزمایشهای تشخیصی موجود عبارتند از: تشخیص فیستول رکتوواژینال
تصویربرداری رادیولوژیک:
توموگرافی کامپیوتری (سی تی اسکن) شکم و لگن، معمولاً با ماده حاجب (رنگ) که از طریق واژن و رکتوم تزریق میشود
تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI)، معمولاً با کنتراستی که از طریق واژن و رکتوم داده میشود
عکسبرداری با اشعه ایکس از شکم با تنقیه باریم پس از پر کردن روده بزرگ با ماده حاجب مایع
سیستوسکوپی:
معاینهای در مطب که با استفاده از یک دوربین نازک، داخل مثانه و مجرای ادرار را بررسی میکند.
آنوسکوپی:
معاینه مقعد و رکتوم در مطب
کولونوسکوپی: معاینه راست روده و روده بزرگ با یک دوربین انعطافپذیر، که معمولاً تحت آرامبخش (“گرگ و میش”) یا بیهوشی عمومی انجام میشود.
درمان فیستول رکتوواژینال چیست؟
پزشکان معمولاً برای ورمهای کوچک بطن راست (RVF) با درمانهای محافظهکارانه و غیرجراحی شروع میکنند. این درمانها ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- آنتیبیوتیکها برای عفونتها
- داروهایی برای بیماری زمینهای، مانند IBD
- مکملهای فیبر حجمدهنده مدفوع
- مراقبت از زخم و دبریدمان (برداشتن بافت مرده، آسیب دیده یا عفونی)
بیشتر زنان برای بستن دهانه رحم به جراحی نیاز دارند. روشهای زیادی برای انجام جراحی وجود دارد. به عنوان مثال، پزشک شما ممکن است از بافت شما یا بافت آزمایشگاهی برای ترمیم آن استفاده کند. پزشک شما بهترین روش جراحی را برای وضعیت شما تعیین خواهد کرد. آنها قبل از جراحی، روند کار را با جزئیات توضیح خواهند داد.
اگر فیستول بزرگ یا پیچیده باشد، ممکن است به کولوستومی موقت نیاز داشته باشید . این روش، مدفوع را از روده بزرگ و رکتوم شما دور میکند تا زمانی که فیستول بهبود یابد. مدفوع از طریق یک دهانه جراحی در شکم شما به نام استوما از بدن شما خارج میشود. مدفوع در کیسهای جمع میشود که مرتباً آن را تعویض میکنید. بعداً برای اتصال مجدد روده و بستن استوما به جراحی دیگری نیاز خواهید داشت.
فیستولها معمولاً خود به خود بهبود نمییابند. در بیشتر موارد، برای اصلاح مشکل به جراحی نیاز است و فقط باید توسط یک جراح اورولوژیست که در زمینه ترمیم فیستول آموزش تخصصی دیده است، انجام شود.
جراحی ترمیم فیستول شامل برداشتن مجرای فیستول و ترمیم اندامهای آسیبدیده است، به طوری که دیگر به هم متصل نباشند. این عمل میتواند با موفقیت با استفاده از تکنیکهای کمتهاجمی (لاپاروسکوپی، رباتیک و از طریق واژن) انجام شود تا بهبود و ریکاوری را تسریع کند. در صورت امکان، درمان علت اصلی فیستول باید قبل از جراحی انجام شود تا موفقیت آن به حداکثر برسد.
درمان فیستول رکتوواژینال با لیزر
درمان فیستول با لیزر یک روش پیشرفته و کم تهاجمی است که برای درمان فیستولهای مقعدی با دقت بیشتر، حداقل درد و بهبودی سریعتر استفاده میشود. این درمان مدرن از انرژی لیزر برای بستن و بهبود دقیق مجرای فیستول عفونی بدون ایجاد آسیب عمده به بافتهای اطراف استفاده میکند. برخلاف جراحی سنتی، درمان فیستول با لیزر شامل خونریزی کمتر، بخیه کمتر، کاهش خطر عوارض و مدت بستری کوتاهتر در بیمارستان است. این روش معمولاً به عنوان یک درمان سرپایی انجام میشود و به بیماران این امکان را میدهد که در همان روز به خانه برگردند و فعالیتهای عادی خود را سریعتر از سر بگیرند.
