۵ بیماری مقاربتی که کاندوم از آنها جلوگیری نمیکند
کاندومها به طور کامل از عفونتهای مقاربتی (STIs) که از طریق تماس پوست به پوست منتقل میشوند، مانند HPV و تبخال، محافظت نمیکنند.
استفاده از کاندومهایی که به خوبی اندازه هستند و بررسی تاریخ انقضا میتواند آنها را در برابر بیماریهای مقاربتی مانند کلامیدیا که از طریق مایعات تناسلی پخش میشوند، مؤثرتر کند.
اگر نگران ابتلا به بیماریهای مقاربتی هستید، برای آزمایش و درمان به پزشک مراجعه کنید.
اگرچه کاندومها مؤثر هستند، اما به طور کامل از انتقال بیماریهای مقاربتی از طریق تماس پوستی، مانند HPV و تبخال، جلوگیری نمیکنند. دریابید که کدام بیماریهای مقاربتی هنوز ممکن است منتقل شوند.
کاندوم
عفونتهای مقاربتی (STIs) به عفونتهایی اطلاق میشود که از طریق فعالیت جنسی منتقل میشوند و ممکن است علائم قابل توجهی نداشته باشند. بیماریهای مقاربتی (STDs) به عفونتهایی اطلاق میشوند که علائم دارند. در این مقاله از اصطلاحات “STDs” و “STIs” به جای یکدیگر استفاده خواهد شد.
بخواانید :در مورد چه نوع کاندومی صحبت میکنیم؟
دو نوع کاندوم وجود دارد: خارجی و داخلی. کاندومهای خارجی آلت تناسلی را میپوشانند، در حالی که کاندومهای داخلی در واژن یا مقعد قرار میگیرند.
این مقاله بر روی کاندومهای خارجی تمرکز دارد که میتوانند از لاتکس، پلیاورتان یا پلیایزوپرن ساخته شوند. کاندومهای پوست بره به دلیل داشتن سوراخهای ریز که میتوانند باعث شیوع عفونت شوند، از این قاعده مستثنی هستند.
در گذشته، کاندومهای داخلی به عنوان کاندومهای «زنانه» شناخته میشدند. این یک اصطلاح قدیمی است.
چگونه انتقال هنوز میتواند اتفاق بیفتد
کاندوم تنها روش پیشگیری از بارداری است که تا حدودی در برابر بیماریهای مقاربتی نیز محافظت ایجاد میکند. با این حال، آنها کاملاً بیعیب و نقص نیستند. حتی با استفاده کامل، کاندوم ممکن است به طور کامل از انتقال بیماریهای مقاربتی، به خصوص آنهایی که از طریق تماس پوست به پوست منتقل میشوند، جلوگیری نکند.
کاندومها چقدر مؤثر هستند؟
کاندوم یک روش پیشگیری بسیار مؤثر است اما ۱۰۰٪ ایمن نیست. سازمان تنظیم خانواده تخمین میزند که اکثر کاندومها در صورت استفاده کامل ۹۸٪ و به احتمال زیاد ۸۷٪ در زندگی واقعی مؤثر هستند.
چگونه بیماریهای مقاربتی منتقل میشوند؟
اکثر بیماریهای مقاربتی از دو طریق در طول فعالیت جنسی منتقل میشوند: از طریق تماس پوست به پوست و/یا مایعات بدن. هر کسی که از نظر جنسی با شخص دیگری فعال باشد، در معرض خطر ابتلا به بیماریهای مقاربتی است.
فرد مبتلا به STI میتواند آن را از طریق تماس با پوست، اندام تناسلی، دهان، رکتوم یا مایعات بدن خود منتقل کند. STI ها میتوانند از طریق رابطه جنسی واژینال، رابطه جنسی مقعدی و رابطه جنسی دهانی منتقل شوند.
چه بیماریهای مقاربتی را نمیتوان به طور کامل با کاندوم پیشگیری کرد؟
کاندومها نمیتوانند از انتقال بیماریهای مقاربتی که از طریق تماس پوست به پوست منتقل میشوند، جلوگیری کنند. همچنین، اگر کاندومها به درستی استفاده نشوند یا نشتی، سوراخ یا پارگی داشته باشند، ممکن است در جلوگیری از انتقال بیماریهای مقاربتی که از طریق مایعات تناسلی یا خون منتقل میشوند، ناموفق باشند.
۵ بیماری مقاربتی که کاندوم از آنها جلوگیری نمیکند
کاندومها میتوانند خطر انتقال بیماریهای مقاربتی از طریق مایعات تناسلی مانند منی، ترشحات واژن و خون را کاهش دهند. با این حال، از آنجایی که ۱۰۰٪ مؤثر نیستند، ممکن است همیشه از انتقال موارد زیر جلوگیری نکنند :
- کلامیدیا
- سوزاک
- ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV)
- ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) (همچنین از طریق تماس پوستی منتقل میشود)
- ویروس هرپس سیمپلکس (HSV) (همچنین از طریق تماس پوستی منتقل میشود)
- هپاتیت B و C
- تریکومونیازیس
بیماریهای مقاربتی از طریق تماس پوست به پوست منتقل میشوند
کاندومها در برابر بیماریهای مقاربتی که از طریق تماس پوست به پوست منتقل میشوند، محافظت ایجاد نمیکنند. بسیاری از این بیماریهای مقاربتی باعث ایجاد زخم یا سوزش پوست در نواحی میشوند که توسط کاندوم خارجی پوشانده نمیشوند. بیماریهای مقاربتی که از طریق تماس پوست به پوست منتقل میشوند عبارتند از:
ویروس پاپیلومای انسانی (HPV): برخی از گونههای آن باعث زگیل تناسلی میشوند .
ویروس هرپس سیمپلکس (HSV): باعث ایجاد ضایعه در دهان، مقعد، کشاله ران یا ناحیه لگن میشود، اما میتواند از طریق پوست سالم نیز منتقل شود .۵ بیماری مقاربتی که کاندوم از آنها جلوگیری نمیکند
مولوسکوم: باعث ایجاد برآمدگیهای ریز و حساس روی پوست میشود .
شپش عانه (خرچنگ) : شپشها در موهای عانه زندگی میکنند و تخم میگذارند .
سیفلیس : باعث ایجاد یک زخم گرد و سفت به نام شانکر میشود .
تنها راه محافظت از خود در برابر بیماریهای مقاربتی که از طریق تماس پوست به پوست منتقل میشوند، اجتناب از فعالیت جنسی است. اکثر ارائه دهندگان خدمات درمانی توصیه میکنند در صورت بروز تبخال فعال از رابطه جنسی خودداری کنید زیرا این زمان، مسریترین زمان است.
چگونه اثربخشی کاندوم را افزایش دهیم
بهترین راه برای افزایش اثربخشی (اثربخشی) کاندوم، استفاده صحیح از آن است . استفاده از کاندوم در حین رابطه جنسی، خطر انتقال بیماریهای مقاربتی را به میزان قابل توجهی کاهش میدهد. استفاده از کاندوم در هر بار رابطه جنسی برای محافظت از خود و شریک زندگیتان ضروری است.
تناسب مناسب را پیدا کنید
کاندومهای خارجی در اندازههای مختلفی عرضه میشوند و پیدا کردن کاندوم مناسب مهم است. استفاده از کاندوم خیلی بزرگ میتواند باعث نشت مقداری از مایع منی در حین مقاربت شود. استفاده از کاندوم خیلی کوچک میتواند باعث پارگی یا ساییدگی در حین استفاده شود.
کاندومها را به درستی نگهداری کنید
کاندومها را در جای خشک و خنک و دور از نور مستقیم خورشید نگهداری کنید. میتوانید آنها را در کشو یا کمد کنار تخت نگهداری کنید. هنگام حمل کاندوم، آنها را در یک قوطی کوچک یا سایر وسایل محافظ قرار دهید تا از آسیب دیدن آنها جلوگیری شود.
تاریخ انقضا را بررسی کنید
کاندومها تا ابد دوام نمیآورند، بنابراین قبل از استفاده، تاریخ انقضای روی جعبه را بررسی کنید. بیشتر کاندومها بین ۱ تا ۵ سال دوام میآورند.
از انگشتان خود برای باز کردن بستهبندی استفاده کنید
همیشه از دست یا انگشتان خود برای باز کردن بستهبندی کاندوم استفاده کنید. تلاش برای باز کردن کاندوم با دندان میتواند به کاندوم آسیب برساند. برخی از پارگیها یا ساییدگیها آنقدر کوچک هستند که نمیتوانید آنها را ببینید.
کاندوم را در زمان مناسب قرار دهید
برای اینکه کاندوم بیشترین تأثیر را داشته باشد، مهم است که قبل از هرگونه تماس تناسلی آن را بپوشید. برخی از مایعات تناسلی میتوانند قبل از انزال از آلت تناسلی خارج شوند. کاندوم را روی آلت تناسلی نعوظ یافته قرار دهید تا از تناسب صحیح آن اطمینان حاصل شود.
کاندوم را به روش صحیح رول کنید
برای اطمینان از اثربخشی کاندوم، پیچیدن آن به روش صحیح ضروری است. کاندومها فقط زمانی مؤثر هستند که به روش صحیح پیچانده شوند. آنها وقتی از پشت و رو پوشیده میشوند، در برابر بیماریهای مقاربتی محافظت نمیکنند.
نوک کاندوم را روی آلت تناسلی نعوظ یافته با سمت لوله شده به سمت بیرون قرار دهید. نوک کاندوم را بگیرید تا یک شکاف کوچک در بالای آلت تناسلی ایجاد شود و آن را تا پایه آلت تناسلی باز کنید.
بعد از برداشتن، آن را دور بیندازید
کاندوم را پس از انزال دور بیندازید. برای خارج کردن ایمن آن، لبه کاندوم را بگیرید و با دقت آن را از روی آلت تناسلی بکشید و مطمئن شوید که مایع منی بیرون نریزد. کاندوم استفاده شده را در یک دستمال کاغذی بپیچید و در سطل زباله بیندازید. هرگز از کاندوم دوباره استفاده نکنید.
آیا میتوانید خطر انتقال را به حداقل برسانید؟
خوشبختانه، میتوان خطر انتقال بیماریهای مقاربتی را به حداقل رساند. علاوه بر استفاده صحیح از کاندوم، حتماً از وضعیت ابتلا به بیماریهای مقاربتی خود مطلع باشید و آن را با هر شریک جنسی در میان بگذارید.
وضعیت ابتلا به بیماریهای آمیزشی خود را بدانید
با انجام آزمایش توسط پزشک عمومی، بخش بهداشت عمومی یا یک کلینیک STI، از وضعیت STI خود مطلع شوید. مراکز کنترل و پیشگیری از بیماریها (CDC) توصیههایی در مورد تعداد دفعات غربالگری و زمان تکرار آزمایش STI دارند .
مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریها (CDC) توصیه میکند افرادی که در زمان تولد دختر تشخیص داده شدهاند و زیر ۲۵ سال سن دارند و از نظر جنسی فعال هستند، از نظر کلامیدیا، سوزاک، HIV، HPV و هپاتیت C غربالگری شوند. افرادی که در معرض خطر بیشتری هستند، مانند افرادی که چندین شریک جنسی دارند، نیاز به آزمایشهای مکرر و آزمایش برای سایر بیماریهای مقاربتی دارند.
افرادی که باردار هستند نیز برای بیماریهای مقاربتی که میتوانند روی جنین تأثیر بگذارند یا در حین زایمان به نوزاد منتقل شوند، آزمایش میشوند.
مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریها (CDC) توصیه میکند افرادی که در بدو تولد پسر هستند، از نظر بیماریهای مقاربتی خاص غربالگری شوند. دستورالعملهای خاص بر اساس سابقه جنسی و شرکای جنسی فرد متفاوت است.
مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریها (CDC) به افراد تراجنسیتی یا دارای تنوع جنسیتی توصیه میکند که با ارائهدهندگان خدمات درمانی خود همکاری کنند تا برنامه غربالگری مناسب را بر اساس سابقه جنسی و آناتومی خود تعیین کنند.
محدودیتهای آزمایش را درک کنید
اگرچه غربالگریها و آزمایشهای STI مهم هستند، اما محدودیتهایی نیز وجود دارد. به عنوان مثال، در حال حاضر هیچ راهی برای غربالگری HPV در افرادی که در بدو تولد پسر بودهاند و با افرادی که در بدو تولد دختر بودهاند رابطه جنسی داشتهاند، وجود ندارد.
مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریها (CDC) غربالگری منظم برای هر بیماری مقاربتی را توصیه نمیکند. در مورد سطح خطر خود و زمان انجام آزمایش با پزشک مشورت کنید.
با شریک(ان) جنسی خود در مورد وضعیت ابتلای آنها به بیماریهای آمیزشی صحبت کنید
معمولاً پیش کشیدن موضوع بیماریهای مقاربتی با شریک زندگی، احساس ناراحتی یا معذب بودن را به همراه دارد. بهترین زمان برای صحبت با شریک زندگیتان قبل از رابطه جنسی واژینال، مقعدی یا دهانی است.
هنگام پرسیدن از شریک زندگیتان در مورد وضعیت STI او، ممکن است مفید باشد که تاریخ آخرین غربالگری STI خود را به اشتراک بگذارید. این میتواند به مکالمه کمک کند تا کمتر حالت اتهامآمیز داشته باشد و بیشتر شبیه یک بحث آزاد باشد. میتوانید بگویید که مکالمه برای شما دشوار یا ناراحتکننده است اما برایتان مهم است.
چه زمانی باید آزمایش دهید اگر مشکوک به قرار گرفتن در معرض ویروس هستید؟
اگر مشکوک هستید که در معرض بیماری مقاربتی قرار گرفتهاید، با پزشک خود صحبت کنید. دورههای انتظار مختلفی برای بیماریهای مقاربتی مختلف وجود دارد. ممکن است چند روز تا چند هفته طول بکشد تا پس از مواجهه، به سوزاک، کلامیدیا و سیفلیس مبتلا شوید. ممکن است تا سه ماه طول بکشد تا پس از مواجهه، به HIV مبتلا شوید. از پزشک خود در مورد بهترین زمان برای آزمایش و لزوم تکرار آزمایش سوال کنید.
اگر نتیجه مثبت دریافت کردید چه باید کرد؟
فهمیدن اینکه به یک بیماری مقاربتی مبتلا هستید میتواند طیف وسیعی از احساسات را در شما ایجاد کند. ممکن است احساس سردرگمی، سردرگمی یا خجالت کنید. مهم است به یاد داشته باشید که بیماریهای مقاربتی بسیار رایج هستند و میلیونها نفر به یکی از آنها مبتلا شدهاند.
به محض دریافت نتیجه مثبت آزمایش، فوراً رابطه جنسی را متوقف کنید. برای درک تشخیص و برنامه درمانی خود با یک ارائه دهنده خدمات درمانی صحبت کنید. بسیاری از بیماریهای مقاربتی با درمان قابل درمان هستند . اگر ارائه دهنده خدمات درمانی شما دارویی مانند آنتیبیوتیک تجویز کرد، آن را دقیقاً طبق دستور مصرف کنید.
وقتی با یک ارائه دهنده خدمات درمانی صحبت کردید و درمان را شروع کردید، برای صحبت با شریک فعلی خود و تماس با شرکای قبلی برنامه ریزی کنید. این مرحله اغلب ناراحت کننده است اما مهم است.
هنگام صحبت با شریک زندگی خود، سعی کنید از سرزنش یکدیگر خودداری کنید. این یک موضوع استرسزا است و طبیعی است که زود نتیجهگیری کنید. ممکن است ماهها یا سالها یک بیماری مقاربتی تشخیص داده نشده داشته باشید. تشخیص بیماری مقاربتی به طور خودکار به این معنی نیست که کسی خیانت کرده یا غیرمسئولانه رفتار کرده است.
طبیعی است که نگران واکنش شریک زندگی خود باشید. ممکن است آنها قبل از آماده شدن برای پایان دادن به مکالمه، نیاز به کمی فکر کردن و پردازش احساسات خود داشته باشند.۵ بیماری مقاربتی که کاندوم از آنها جلوگیری نمیکند
