مراقبت های بعد از پرینورافی
پرینورافی که با نام پرینوپلاستی نیز شناخته می‌شود ، رایج‌ترین نوع جراحی واژن است. این اصطلاح به جراحی‌هایی اشاره دارد که مشکلات مربوط به جسم پرینه را اصلاح می‌کنند: یعنی، بافت بین دهانه واژن و مقعد. این مشکلات می‌توانند شامل شلی یا تنگی دهانه واژن، بی‌اختیاری ادرار، پرینه آسیب‌دیده یا زخم‌شده، زگیل واژن، کاهش حس جنسی یا درد هنگام دخول و موارد دیگر باشند.
دو نوع مختلف پرینورافی وجود دارد و رویکرد جراحی انتخاب شده به شرایط خاص تحت درمان بستگی دارد: در یک رویکرد، دهانه واژن و عضلات پرینه سفت می‌شوند و در رویکرد دوم، آنها شل می‌شوند.
عوارض عمل پرینورافی چیست؟
تمام جراحی‌ها، صرف نظر از اینکه این خطر چقدر کوچک باشد، خطر عوارض را به همراه دارند و مهم است که جراح شما این موارد را با شما در میان بگذارد. اساساً، عمل‌های پرینورافی همان خطراتی را دارند که می‌توانند پس از هر جراحی رخ دهند، که شامل موارد زیر است:
خونریزی : از آنجا که محل جراحی از نظر اندازه نسبتاً محدود است، احتمال خونریزی شدید در طول پرینورافی که نیاز به تزریق خون داشته باشد، زیر ۱٪ است.
عفونت زخم پس از عمل : اگرچه پروتکل جراحی ما شامل تجویز آنتی‌بیوتیک‌های پیشگیرانه از طریق رگ در ابتدای عمل و رعایت دقیق تکنیک‌های استریل است، اما با توجه به محل مورد نظر، احتمال کمی وجود دارد که عفونت واژن یا لگن را درگیر کند.
عفونت مثانه : عفونت مثانه که به عنوان سیستیت نیز شناخته می‌شود، تقریباً در ۶٪ از زنانی که تحت عمل جراحی قرار می‌گیرند، به خصوص اگر سوند ادراری قرار داده شده باشد، رخ می‌دهد. ممکن است با علائم معمول سوزش هنگام ادرار، تکرر ادرار و شاید ادرار آغشته به خون آشنا باشید. خوشبختانه، این مشکل به راحتی با یک دوره کوتاه مصرف آنتی‌بیوتیک درمان می‌شود.
عوارض بیهوشی : با توجه به تجهیزات مانیتورینگ امروزی، مشکلات ناشی از بیهوشی بسیار نادر است، اما با این وجود ممکن است رخ دهد.
اگر دیواره خلفی واژن نیاز به ترمیم جراحی داشته باشد، برخی از عوارض خاص ترمیم خلفی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:مراقبت های بعد از پرینورافی
یبوست : اغلب یبوست مزمن می‌تواند باعث مشکلات ساختاری در دیواره خلفی واژن که با رکتوم هم‌مرز است، شود. همچنین، برخی داروهای مسکن می‌توانند منجر به یبوست شوند. خوشبختانه، یبوست را می‌توان با ملین‌های تجویزی، رژیم غذایی پرفیبر و پرمایع و نرم‌کننده‌های مدفوع درمان کرد.
مقاربت دردناک : اگرچه تمام تلاش‌ها برای جلوگیری از آن انجام می‌شود، اما برخی از زنان ممکن است پس از انجام برخی از عمل‌های پرینورافی، در روابط جنسی درد را تجربه کنند. خوشبختانه، اکثر بیماران ما متوجه می‌شوند که مقاربت پس از جراحی برایشان راحت‌تر است.مراقبت های بعد از پرینورافی
آسیب به بافت‌های اطراف : از آنجا که دیواره بافتی که پشت واژن و رکتوم شما را از هم جدا می‌کند نسبتاً نازک است، احتمال کمی وجود دارد که در حین جراحی به دیواره واژن نفوذ کرده و به رکتوم آسیب برساند. خوشبختانه، این اتفاق در دستان جراحان بسیار باتجربه ما بسیار نادر است و یکی از دلایل زیادی است که چرا باید به دنبال متخصصانی باشید که تعداد زیادی از این عمل‌ها را انجام می‌دهند و مهارت لازم برای رسیدگی به طیف وسیعی از شرایط را دارند.
مراقبت های بعد از پرینورافی
امروزه، تعداد انواع مختلف جراحی‌های زنان رو به افزایش است و برخی از این روش‌ها مانند جراحی‌های زیبایی در ناحیه تناسلی، با توجه به نیازهای اجتماعی، محبوبیت بیشتری پیدا کرده‌اند. معمولاً جراحان به زنان آموزش می‌دهند که چگونه پس از جراحی از خود مراقبت کنند. هدف این دستورالعمل‌ها به حداقل رساندن عوارض یا تشخیص زودهنگام آنها و پشتیبانی از روند بهبودی است. این مقاله اطلاعاتی را برای کمک به پاسخگویی به سوالات رایج در مورد مراقبت‌های پس از عمل به طور کلی، با تمرکز ویژه بر بهداشت پرینه پس از جراحی، ارائه می‌دهد.
۱. نحوه تمیز کردن ناحیه تناسلی پس از جراحی
بلافاصله پس از بیدار شدن از عمل جراحی، بیماران اغلب هنوز یک سوند ادراری دارند که ادرار را از مثانه به داخل یک کیسه جمع‌آوری تخلیه می‌کند، که گاهی اوقات با یک پد یا نوار بهداشتی برای جذب هرگونه ترشح و خون از واژن همراه است. پزشک معمولاً به بیمار توصیه می‌کند که بسته به مورد، برای مدت معینی، معمولاً از 8 تا 24 ساعت، در رختخواب استراحت کند. در طول دوره پس از عمل، ممکن است برای بیمار دشوار باشد که …ناحیه صمیمی را تمیز کنیدبیمار باید به طور مستقل تحت مراقبت باشد. اعضای خانواده یا کارکنان مراقبت‌های بهداشتی در بیمارستان باید به بیمار کمک کنند. در این مدت، بیماران باید:
با یک حوله تمیز به آرامی خشک کنید.
برای جلوگیری از بو گرفتن و افزایش خطر عفونت در ناحیه تناسلی، پدهای بهداشتی یا پدهای محافظ را مرتباً، حدود ۲ تا ۳ بار در روز، عوض کنید.
زخم (رنگ، بخیه‌ها، ترشحات) و ترشحات واژن (رنگ، مقدار) را مشاهده کنید.
خونریزی واژینال بعد از عمل جراحی طبیعی است. در ابتدا، خون قرمز روشن است، سپس به رنگ قرمز تیره و قهوه‌ای درمی‌آید. مقدار خون ممکن است از روزی به روز دیگر متفاوت باشد. هنگام راه رفتن، بیماران ممکن است جریان خون بیشتری را احساس کنند. این طبیعی است تا زمانی که خون قرمز روشن وجود نداشته باشد. خونریزی به تدریج طی چند هفته پس از جراحی کاهش می‌یابد.
اگر خون قرمز روشن به مقدار زیاد ظاهر شود، بیمار باید در اسرع وقت به پزشک مراجعه کند. تمیز کردن ناحیه تناسلی باید در این دوره با اصول مشابه ادامه یابد. ناحیه را با آب تمیز تمیز کرده و پس از هر بار استفاده از دستشویی یا هنگام تعویض نوار بهداشتی، آن را با کاغذ نرم خشک کنید. از استفاده از کاغذ خشن یا مالیدن ناحیه آسیب دیده پس از جراحی خودداری کنید.
با کاهش خونریزی، بیمار ممکن است متوجه ترشحات سفید خامه‌ای شود. این ترشحات می‌تواند تا ۸ هفته ادامه یابد. این ترشحات از حل شدن بخیه‌های داخل واژن تشکیل می‌شوند. مهم است که در ۶ هفته اول پس از جراحی از تامپون استفاده نکنید. به جای آن از نوار بهداشتی استفاده کنید.
پس از جراحی‌های واژن، ممکن است زنان بخیه‌های داخلی در دیواره واژن داشته باشند. نیازی به کشیدن این بخیه‌ها نیست، زیرا معمولاً ظرف شش هفته خود به خود حل می‌شوند. خونریزی یا ترشح خفیف واژن که به رنگ صورتی یا قهوه‌ای است و با حل شدن بخیه‌ها زرد می‌شود، طبیعی است. در این زمان، ممکن است تکه‌هایی از بخیه را روی لباس زیر یا دستمال توالت خود ببینید. وظیفه در این مرحله، کشیدن آنها و تمیز کردن کامل ناحیه تناسلی است.مراقبت های بعد از پرینورافی
بیماران باید دستورالعمل‌های پزشک در مورد نحوه تمیز کردن ناحیه تناسلی پس از جراحی را رعایت کنند.
۲.۱ جلوگیری از ترومبوز ورید عمقی
خطر ابتلا به ترومبوز ورید عمقی (لخته شدن خون در رگ‌های پاها) زمانی افزایش می‌یابد که بیمار برای مدت طولانی غیرفعال بماند، مانند حین و بعد از عمل جراحی. برای کاهش این خطر، ممکن است دستگاه‌های مخصوصی روی پاهای بیمار قرار داده شود تا به طور منظم پاها را فشرده کند و به جلوگیری از … کمک کند.لخته‌های خوناز تشکیل لخته خون در پاها یا ریه‌ها جلوگیری می‌کند. داروهای رقیق‌کننده خون نیز ممکن است تجویز شوند و جوراب‌های فشاری توصیه می‌شوند. پس از جراحی، سعی کنید تمرینات ساده‌ای مانند چرخاندن مچ پا، خم شدن و کشش پاها را چندین بار در ساعت انجام دهید. از روی هم انداختن پاها خودداری کنید. برای جلوگیری از تشکیل لخته خون در پاها یا ریه‌ها، مهم است که در اسرع وقت پس از جراحی از رختخواب خارج شوید و راه بروید. سعی کنید ۳ تا ۴ بار در روز پیاده‌روی کنید.
۲.۲ درد بعد از جراحی
بعد از جراحی ناحیه تناسلی، ممکن است در کشاله ران، واژن و پایین شکم احساس درد یا ناراحتی کنید. همچنین ممکن است درد شدیدی در باسن احساس کنید. درد به تدریج در طول هفته‌ها کاهش می‌یابد و ممکن است چند هفته طول بکشد تا کاملاً فروکش کند. در این مدت، به شما داروهای مسکن داده می‌شود. با این حال، از مسکن‌ها سوء استفاده نکنید و منتظر نمانید تا درد خیلی شدید شود تا دارو مصرف نکنید. اگر درد شدیدی را تجربه می‌کنید که پس از مصرف دارو بهبود نمی‌یابد، با پزشک خود تماس بگیرید. پزشک شما می‌تواند بر اساس خطر شخصی شما در ایجاد لخته‌های خون، اقدامات پیشگیرانه دیگری را به شما توصیه کند.
۲.۳ عملکرد مثانه پس از جراحی
تقریباً ۵ تا ۱۰ درصد از زنان پس از جراحی، در تخلیه کامل مثانه مشکل دارند. این مشکل ممکن است به دلیل تورم یا دلایل دیگر باشد و معمولاً پس از چند روز تا ۲ هفته از بین می‌رود. از آنجایی که مثانه هنوز در دوران نقاهت نیاز به تخلیه دارد، ممکن است یک سوند ادراری قرار داده شود یا به بیمار آموزش داده شود که چگونه در این دوره خود سوندگذاری کند. به طور معمول، ممکن است تخلیه مثانه شما در مقایسه با قبل از جراحی، بیشتر از حد معمول طول بکشد.
۲.۴ عملکرد گوارش پس از جراحی
یبوستیک مشکل رایج پس از جراحی است. اجتناب از زور زدن بیش از حد در هنگام اجابت مزاج بسیار مهم است، زیرا این کار می‌تواند به بخیه‌های واژن فشار وارد کند. سعی کنید میوه و فیبر فراوان بخورید و آب فراوان بنوشید تا مدفوع پس از جراحی نرم بماند. نرم‌کننده‌های مدفوع و ملین‌ها اغلب پس از جراحی برای جلوگیری از یبوست تجویز می‌شوند.
۲.۵ دوش گرفتن بعد از عمل جراحی
می‌توانید به محض نیاز دوش بگیرید. بسیاری از افراد روز بعد از عمل دوش می‌گیرند. از خیساندن طولانی مدت ناحیه جراحی شده در آب خودداری کنید. توصیه می‌شود در طول ۶ هفته اول بعد از عمل، زمانی که بخیه‌های واژن هنوز تازه هستند، دوش بگیرید.
۲.۶ غذا خوردن بعد از جراحی
به محض اینکه اشتهایتان بعد از عمل جراحی دوباره به حالت عادی برگشت، می‌توانید طبق معمول غذا بخورید. می‌توانید هر نوع غذایی که می‌خواهید بخورید، اما برای کمک به بهبودی بدن خود، روی غذاهای مغذی تمرکز کنید. سعی کنید غذاهای سرشار از پروتئین و فیبر بخورید. برای نرم نگه داشتن مدفوع، مقدار زیادی آب بنوشید (حدود ۲ لیتر در روز).
۲.۷ ورزش بعد از جراحی
پیاده‌روی نوع خوبی از ورزش است زیرا حداقل فشار را بر زخم جراحی وارد می‌کند، ریه‌ها را تقویت می‌کند و به جلوگیری از ترومبوز ورید عمقی کمک می‌کند. روز بعد از عمل جراحی، با پیاده‌روی در خارج از اتاق بیمارستان خود شروع کنید. پس از ترخیص، روزانه در اطراف خانه یا محله خود پیاده‌روی کنید.
تمرینات کف لگن معمولاً زمانی که احساس آمادگی می‌کنید، معمولاً ۱ تا ۲ هفته پس از جراحی، بی‌خطر هستند. در این مورد با پزشک خود مشورت کنید.مراقبت های بعد از پرینورافی
سایر تمرینات: حداقل تا ۶ هفته پس از جراحی، برای تقویت عضلات، ورزش نکنید. از بلند کردن یا حمل وسایل سنگین‌تر از ۹ کیلوگرم (مانند کودکان، کیف‌های سنگین و غیره) و تمرینات پربرخورد (مانند دویدن، تمرینات باشگاهی، وزنه‌برداری، اسب‌سواری و غیره) خودداری کنید. این فعالیت‌ها قبل از بهبودی کامل، به محل برش فشار وارد می‌کنند که می‌تواند روند بهبودی را به تأخیر انداخته و خطر افتادگی را افزایش دهد.
۲.۸ رابطه جنسی بعد از جراحی
حداقل به مدت ۶ هفته پس از جراحی از رابطه جنسی واژینال یا وارد کردن هر چیزی به واژن خودداری کنید. اگر در این مدت چیزی را وارد واژن کنید، بخیه‌های واژن ممکن است آسیب ببینند. پزشک شما در معاینه پس از عمل، وضعیت شما را ارزیابی کرده و زمان ایمن از سرگیری رابطه جنسی واژینال را به شما اطلاع خواهد داد. وقتی رابطه جنسی واژینال را از سر می‌گیرید، ممکن است در ابتدا کمی احساس ناراحتی کنید، بنابراین کارها را آهسته و آرام انجام دهید. استفاده از روان‌کننده‌های واژن توصیه می‌شود. اگر رابطه جنسی پس از ۳-۴ ماه رابطه جنسی منظم هنوز ناراحت‌کننده است، از پزشک خود مشاوره بگیرید.
زوجین باید به مدت ۶ هفته پس از جراحی زیبایی واژن از فعالیت جنسی خودداری کنند.
۲.۹ بازگشت به کار پس از جراحی
بیشتر بیماران پس از حدود ۶ هفته به سر کار خود بازمی‌گردند. این ممکن است بسته به جراحی، میزان بهبودی و نوع کاری که انجام می‌دهید متفاوت باشد. ممکن است بخواهید هنگام بازگشت به کار، کارهای سبک‌تری را شروع کنید، به خصوص اگر شغل شما شامل ایستادن برای مدت طولانی یا بلند کردن اجسام سنگین است.
نکاتی که باید بعد از عمل جراحی بدانید
ممکن است حدود ۱ تا ۲ هفته پس از جراحی، خونریزی خفیف و قرمز رنگی از واژن داشته باشید. برای کنترل خونریزی پس از عمل، باید از نوار بهداشتی باریک استفاده شود.
بعد از عمل جراحی، می‌توانید انواع غذاها را مصرف کنید، به جز نوشیدنی‌های الکلی، ترشیجات و سیگار کشیدن به مدت حدود ۲ هفته.
ممکن است بعد از عمل جراحی ترشحات غیرطبیعی واژن، به رنگ سبز-زرد داشته باشید، زیرا واژن پر از مایع ترشحی و انواع باکتری است. این می‌تواند باعث واکنش به زخم جراحی و بخیه‌ها شود. جذب کامل بخیه‌ها معمولاً ظرف ۶ تا ۸ هفته اتفاق می‌افتد. ترشحات سبز-زرد نیز ممکن است در این مدت ادامه یابد.
ممکن است در اثر قارچ واژن، خارش یا ترشحات کشک مانند داشته باشید. در صورت وجود ترشحات بدبو یا عفونت قارچی واژن، باید داروهای دیگری مصرف کنید.
مراقبت های بعد از پرینورافی در دوره نقاهت
بهبودی در هر فرد متفاوت است. شما می‌توانید ۲ تا ۳ روز پس از جراحی به محل کار خود بازگردید. علاوه بر این، باید برای معاینه یا درمان بعدی، طبق قرار ملاقات با دکتر ویتسنا عمل کنید.
در عرض ۲ هفته اول پس از جراحی، بافت‌ها شروع به بهبودی می‌کنند. می‌توانید فعالیت‌های روزانه خود را به تدریج شروع کنید.
پس از ۲ تا ۴ هفته اول پس از جراحی، انتظار می‌رود زخم جراحی به طور مناسب بهبود یابد، می‌توانید فعالیت‌های معمول خود را به تدریج شروع کنید؛ و فعالیت‌های بدنی شدید باید محدود شوند.
۴ هفته پس از جراحی، می‌توانید فعالیت‌های معمول خود را انجام دهید. تمرینات آرامش‌بخش و بلند کردن وزنه‌های سبک مجاز است. با این حال، باید از دویدن، غوطه‌ور شدن در وان حمام، شنا، بلند کردن اجسام سنگین، دوچرخه‌سواری، سایر فعالیت‌های سنگین و مقاربت جنسی به مدت ۶ تا ۸ هفته پس از جراحی خودداری کنید.
برداشتن بخیه برای پرینوپلاستی
دستورالعمل‌های پس از عمل پرینوپلاستی، ماده (یا مواد) مورد استفاده بخیه است که به آرامی (طی ۶ تا ۸ هفته) حل می‌شود. با این حال، برای برخی از زنان، حل شدن کامل بخیه بیش از ۶ تا ۸ هفته طول
می‌کشد و در نتیجه باعث سوزش می‌شود. برای زنانی که خارش ناشی از حل شدن بخیه‌ها و روند بهبودی را تجربه می‌کنند، دکتر ویتاسنا برای کنترل خارش، آنتی‌هیستامین تجویز می‌کند.مراقبت های بعد از پرینورافی
