علائم پارگی واژن چیست
پارگی واژن: علائم و درمان:آیا از پارگی در ناحیه پرینه می‌ترسید؟ شما تنها نیستید. بسیاری از زنان از احتمال پارگی در حین زایمان طبیعی نگران هستند. اگرچه درست است که هر پارگی خوشایند نیست، اما خبر خوب این است که بیشتر پارگی‌ها جزئی هستند و به سرعت بهبود می‌یابند. اگرچه پارگی طبیعی است و قابل درمان است، پارگی‌های شدید می‌توانند به طور قابل توجهی بر عملکرد عضلات کف لگن شما تأثیر بگذارند.
پارگی واژن بریدگی هایی است که در بافت های واژن چه در داخل بدن و چه در خارج ایجاد می شود. علائم شامل درد، خونریزی، تورم، کبودی و مشکلات در نشستن یا راه رفتن است. شدت پارگی از جزئی تا عمیق متغیر است و پارگی ممکن است به راست روده نیز گسترش یابد.
پارگی پرینه چیست؟
پرینه ناحیه‌ای بین واژن و مقعد است. پارگی پرینه زمانی رخ می‌دهد که پوست و بافت‌های پرینه در حین زایمان طبیعی آسیب ببینند.
پارگی واژن بیشتر در مادران جدید رایج است، اما می‌تواند در موارد زیر نیز اتفاق بیفتد:
- در طول زایمان سریع
- با به دنیا آوردن یک نوزاد بزرگ
- وقتی سر نوزاد در موقعیت مناسبی قرار نگرفته باشد.
بسته به موقعیت کودک – به خصوص وقتی که نوزادان رو به بالا هستند یا در مواردی که شانه‌های کودک خیلی پهن است.
انواع مختلف پارگی واژن چیست؟
چهار درجه مختلف پارگی وجود دارد که هر کدام بر اساس شدت پارگی تعیین می‌شوند:
پارگی درجه یک
این‌ها شایع‌ترین و سطحی‌ترین زخم‌ها هستند. آنها اغلب کوچک هستند و خود به خود بهبود می‌یابند. آنها فقط پوست پرینه را درگیر می‌کنند و به رکتوم نمی‌رسند. پارگی‌های درجه یک معمولاً ظرف چند هفته بهبود می‌یابند.
پارگی درجه دو
این پارگی‌ها عمیق‌تر هستند و از پوست و عضلات اطراف واژن عبور می‌کنند. ممکن است عضلات پرینه را که از کف لگن پشتیبانی می‌کنند، درگیر کنند. پارگی‌های درجه دو اغلب نیاز به ترمیم با بخیه‌های ریز دارند. این پارگی‌ها معمولاً ظرف چند هفته بهبود می‌یابند، اما برخی از زنان ممکن است ناراحتی طولانی‌مدتی را تجربه کنند.
پارگی درجه سه
این نوع پارگی شدیدترین نوع پارگی واژن است، اما خوشبختانه به اندازه انواع دیگر رایج نیست. این پارگی‌ها از واژن و از طریق عضلات پرینه امتداد می‌یابند و ممکن است عضله اسفنکتر مقعد (عضله‌ای که حرکات روده را کنترل می‌کند) را درگیر کنند. پارگی‌های درجه سه اغلب نیاز به بخیه‌های بیشتری دارند. این نوع پارگی واژن می‌تواند باعث درد، ناراحتی و چند هفته تا چند ماه زمان بهبودی شود.
پارگی درجه چهار
پارگی‌های درجه چهار واژن یا پارگی‌های درجه چهار پرینه نادر هستند، اما می‌توانند ماه‌ها درد زیادی ایجاد کنند. از آنجا که عمق این پارگی‌های واژن از طریق عضله و بافت از واژن به عضلات اطراف مقعد شما می‌رود، این آسیب‌های شدید پرینه می‌تواند منجر به بی‌اختیاری مدفوع شود.
پارگی های کوچکتر واژن رایج هستند و معمولاً در عرض یک هفته یا بیشتر به طور طبیعی بهبود می یابند. پارگی های شدیدتر ممکن است نیاز به بخیه یا ترمیم جراحی داشته باشند.
چه چیزی باعث بریدگی واژن می شود؟
علائم پارگی واژن چیست
پارگی، بریدگی یا شکاف در بافت های خارجی ( فرج ) گاهی اوقات به راحتی قابل مشاهده است. اما آسیب‌های کوچکتر، به‌ویژه آنهایی که به بافت داخلی واژن وارد می‌شوند، ممکن است واضح نباشند. علائم بریدگی واژن ممکن است شامل موارد زیر باشد:
علائم پارگی واژن چیست
- خارش یا سوزش
- خونریزی یا لکه بینی
- تورم
- کبودی
- درد هنگام مقاربت، استفاده از تامپون، دفع ادرار و اجابت مزاج
- درد هنگام نشستن یا راه رفتن
اگر فکر می کنید پارگی واژن دارید، خودآزمایی کنید و مرتباً علائم عفونت را چک کنید:
- ترشحات بدبو، کدر یا بد رنگ
- تورم
- قرمزی پوست
- تب/لرز
- درد و حساسیت شدید
- بثورات ، ضایعات و زهکشی
- تاول های پر از مایع ، برجستگی های پر از چرک یا آبسه
- زخم های اولسراتیو
اگر خونریزی یا درد در عرض چند روز برطرف نشد یا بدتر شد، حتی اگر آسیب جزئی به نظر برسد، با پزشک مشورت کنید.
درمان پارگی واژن
برای درمان پارگی واژن چه کنیم
بریدگی های کوچکتر واژن ناشی از رابطه جنسی، تراشیدن یا آسیب جزئی دیگر معمولاً با خونریزی خفیف و بدون جای زخم به سرعت بهبود می یابند. اگر بریدگی واژن شما مربوط به یک بیماری مزمن پوستی باشد، باید این وضعیت را مدیریت کرد تا خطر بریدگی واژن در آینده کاهش یابد. آسیب های شدیدتر دستگاه تناسلی، مانند پرینهپارگی، احتمالاً علاوه بر خودمراقبتی به درمان پزشکی نیز نیاز خواهد داشت.علائم پارگی واژن چیست
صرف نظر از علت، شما باید اقدامات بیشتری را برای جلوگیری از عفونت انجام دهید و در عین حال از محصولاتی که ناحیه تناسلی آسیب دیده را تحریک می کنند، مانند محصولات بهداشتی زنانه معطر و صابون ها اجتناب کنید.
خود درمانی
اکثر پارگی های جزئی واژن در خانه قابل درمان هستند. خودمراقبتی برای برش‌های ساده بر تمیز و خشک نگه داشتن آسیب، حذف محصولاتی که می‌توانند باعث تحریک شوند و اجتناب از فعالیت‌هایی که می‌توانند آسیب شما را بدتر کنند، تمرکز دارد:
- منطقه را تمیز و خشک نگه دارید؛ روزانه حمام کنید
- از دست زدن به ناحیه آسیب دیده خودداری کنید.
- تا زمان بهبودی آسیب از رابطه جنسی یا پیش بازی خودداری کنید.
- لباس زیر نخی گشاد بپوشید (یا بدون لباس زیر، در صورت امکان).
- از تامپون استفاده نکنید.
- به طور مکرر علائم یا علائم عفونت را بدتر کنید (به بالا مراجعه کنید).
- از هر نوع صابون معطر، اسپرم کش یا روان کننده که ممکن است تحریک کننده باشد خودداری کنید.
- از پاک کننده های ملایم بدون مواد شیمیایی خشن مانند شستشوی بدن استفاده کنید.
برای کاهش سوزش هنگام ادرار کردن، هنگام ادرار کردن، آب گرم را روی دهانه واژن بریزید و مقدار آبی که می نوشید را افزایش دهید تا ادرار شما اسیدی شود.
با رعایت بهداشت و مراقبت کافی، بسیاری از پارگی های واژن بدون نیاز به درمان بیشتر بهبود می یابند.
درمان پزشکی پارگی واژن
اگر پارگی واژن به خوبی بهبود نمی‌یابد، عفونی شده یا به دلیل یک بیماری زمینه‌ای ایجاد شده باشد، درمان پزشکی ضروری است.
در برخی موارد، ارائه دهنده شما ممکن است درمان هایی مانند:
- کرم یا ژل آنتی بیوتیک برای درمان عفونت
- کرم ضد قارچ در صورت وجود عفونت قارچی
- داروهای ضد ویروسی برای کسانی که شیوع تبخال دارند
- کرم استروژن واژینال برای واژینیت آتروفیک
- کرم استروئیدی برای درماتیت، پسوریازیس یا سایر شرایطی که باعث التهاب موضعی می شوند ( صابون
- پسوریازیس نیز ممکن است توصیه شود)
- داروی مسکن برای دردهای شدید
درمان درد ناشی از پارگی واژن
وقتی صحبت از پارگی واژن می‌شود، درد واقعی است، به خصوص در پارگی‌های شدید واژن؛ با این وجود، روش‌های خاصی برای تسکین این ناراحتی وجود دارد:
- یخ دوست شماست
- حمام آب گرم بگیرید
استفاده از مسکن‌ها و داروهای بی‌حس‌کننده: پزشک ممکن است استفاده از داروی بی‌حس‌کننده را برای بی‌حس کردن ناحیه مورد نظر پیشنهاد کند.
از کوسن استفاده کنید: ممکن است متوجه شوید که نشستن با یکی از بالش‌های دوناتی یا حلقه‌ای شکل که به طور خاص برای افرادی که از بواسیر رنج می‌برند طراحی شده‌اند، راحت‌تر است. اگر در طول دوران بارداری خود از بواسیر رنج می‌برید و هنوز در حال بهبودی از این بیماری هستید، می‌توانید با استفاده از کوسن دوناتی، ناراحتی هر دو بیماری را کاهش دهید.
چه عوارضی می‌تواند از پارگی بافت واژن ایجاد شود؟
اگرچه بیشتر پارگی‌های واژن بدون هیچ عارضه‌ای بهبود می‌یابند، اما برخی ممکن است موارد زیر را تجربه کنند:
عفونت
ناحیه‌ای که پارگی در آن رخ داده است، مستعد عفونت است. عفونت‌های پس از زایمان در زنانی که اپیزیوتومی یا پارگی درجه سه داشته‌اند، بسیار شایع‌تر است. اگر تب، لرز، افزایش درد پرینه یا ترشحات بدبو را تجربه کردید، لطفاً فوراً با پزشک خود تماس بگیرید زیرا این موارد می‌توانند نشانه‌های عفونت باشند.
خونریزی بیش از حد
اگر در یک ساعت بیش از یک نوار بهداشتی خیس می‌شود، یا اگر لخته‌های بزرگ خون مشاهده میکنید، لطفاً با پزشک خود تماس بگیرید.
ترشحات بدبو
این می‌تواند نشانه عفونت باشد و باید فوراً به پزشک گزارش شود.
جای زخم
پارگی‌های شدید می‌تواند منجر به ایجاد بافت اسکار و حساسیت عصبی شود که منجر به درد مداوم در ناحیه هنگام نشستن یا راه رفتن و مقاربت دردناک می‌شود. فیزیوتراپیست لگن شما می‌تواند تحرک و کیفیت بافت اسکار را ارزیابی کرده و تکنیک‌های ماساژ خاصی را برای از بین بردن درد به شما ارائه دهد.
بی‌اختیاری ادرار
اگر عضلات اطراف این اندام‌ها در طول پارگی آسیب ببینند، ممکن است بی‌اختیاری ادرار را تجربه کنید. اگر قبلاً در دوران بارداری به فیزیوتراپیست لگن مراجعه کرده‌اید و تمرینات کف لگن به شما داده شده است، ۲ تا ۳ روز پس از زایمان شروع به انجام آنها کنید تا قدرت عضلات بهبود یابد و بی‌اختیاری کاهش یابد.
بی‌اختیاری مقعدی
آسیب‌های اسفنکتر مقعد می‌تواند منجر به از دست دادن کنترل روده شود. این اتفاق غیرمعمول است اما می‌تواند رخ دهد. اگر در این مورد نگرانی دارید، با فیزیوتراپیست لگن خود صحبت کنید، زیرا تمریناتی وجود دارد که می‌توانید برای حل این مشکل انجام دهید.
درد در هنگام رابطه جنسی
اگر جای زخم قابل توجه و اختلال عملکرد کف لگن وجود داشته باشد، ممکن است در طول رابطه جنسی احساس ناراحتی یا درد کنید. هیچ دلیلی برای بازگشت به فعالیت جنسی وجود ندارد، به خصوص اگر باعث ناراحتی شود. اگر پارگی واژن منجر به عفونت شدید شود، می تواند منجر به آبسه شود که ممکن است نیاز به تخلیه داشته باشد. بریدگی های بزرگ یا شدید ممکن است نیاز به بخیه داشته باشند . پارگی‌های عمیق و بریدگی‌هایی که عود می‌کنند یا جای زخم باقی می‌مانند ممکن است نیاز به ترمیم جراحی داشته باشند.
پارگی پرینه
پارگی‌های پرینه، پارگی‌هایی در پوست و ماهیچه‌های پرینه هستند . این پارگی ها در هنگام زایمان طبیعی ایجاد می شود. اگر پرینه نتواند به اندازه کافی کشیده شود، پوست و گاهی بافت ماهیچه ای به طور طبیعی پاره می شود.
بخوانید : جراحی پرده بکارت چگونه است
پارگی های درجه یک و دو را می توان به طور معمول در اتاق زایمان با استفاده از بی حسی موضعی بخیه زد (بخیه زد) در حالی که پارگی های شدیدتر ممکن است نیاز به ترمیم در اتاق عمل و تحت بیهوشی عمومی داشته باشد .
ترمیم پس از پرینه، اجتناب از یبوست مهم است، و ممکن است به شما توصیه شود که مقدار زیادی غذاهای پر فیبر بخورید و آب زیادی بنوشید. همچنین ممکن است تمرینات کف لگن برای کمک به بهبودی با بهبود جریان خون به پرینه توصیه شود.
علل
اکثر بریدگی‌های واژن در نتیجه فعالیت‌های روزمره مانند داشتن رابطه جنسی، اصلاح یا اپیلاسیون اتفاق می‌افتند. راه های دیگری نیز وجود دارد که می توانید بریدگی روی واژن یا فرج ایجاد کنید، مانند داشتن یک بیماری مزمن پوستی یا زایمان.
فعالیت جنسی
شایع ترین علت بریدگی واژن داشتن رابطه جنسی است. شما می توانید با داشتن رابطه جنسی بدون روغن کاری مناسب بر روی واژن خود بریدگی ایجاد کنید. بریدگی واژن یا فرج شما نیز می تواند در طول فعالیت جنسی که به خصوص خشن است یا شامل اسباب بازی های جنسی است، رخ دهد.
اصلاح و اپیلاسیون موهای ناحیه تناسلی
تراشیدن و اپیلاسیون موهای ناحیه تناسلی از دیگر علل شایع بریدگی واژن است. در واقع، یک مطالعه در سال 2017 نشان داد که 25.6 درصد از تمام افرادی که موهای ناحیه تناسلی خود را مرتب می کردند، آسیب دیدگی را گزارش کردند. شایع ترین آسیب، بریدگی واژن در زنان بود. درصد کمی از افراد در این مطالعه نیاز به آنتی بیوتیک یا جراحی برای درمان آنها داشتند.
زایمان
حدود 80 درصد از زنان در هنگام زایمان دچار پارگی پرینه می شوند. 10 پارگی پرینه پارگی ماهیچه ها یا پوست پرینه است که ناحیه بین واژن و مقعد است. پارگی پرینه همچنین ممکن است بر واژن یا اسفنکتر مقعد -حلقه عضله ای که دهانه مقعد را تشکیل می دهد- تاثیر بگذارد.
شدت پارگی پرینه از پارگی درجه اول تا چهارم متغیر است:
پارگی های درجه یک فقط روی پوست پرینه تأثیر می گذارد.
پارگی های درجه دوم شایع ترین هستند و پوست پرینه و همچنین واژن و/یا عضله پرینه را درگیر می کنند.
پارگی های درجه سوم به اسفنکتر مقعد کشیده شده و تا حدی آن را پاره می کنند.
پارگی های درجه چهارم شامل پارگی اسفنکتر مقعد و به طور بالقوه پوشش روده است.
افرادی که برای اولین بار زایمان می کنند در مقایسه با زنانی که قبلاً زایمان طبیعی داشته اند، بیشتر در معرض پارگی پرینه هستند.
شرایط پوستی
اگر هر یک از بیماری های پوستی زیر را دارید، ممکن است احتمال بیشتری برای بریدگی واژن داشته باشید:
اگزما ، یک بیماری پوستی شامل لکه های قرمز رنگ که ملتهب، ترک خورده و خارش می شوند. بسته به اینکه چه قسمتی از اندام تناسلی را تحت تاثیر قرار می دهد، علائم می تواند شامل نشت مایع، تشکیل پوسته پوسته و احساس سوزش نیز باشد.
لیکن پلانیک اختلال التهابی است که می تواند باعث درد، سوزش یا خامی (زمانی که بر روی پوست فرج تاثیر می گذارد)، و همچنین ترشحات زرد چسبنده و فرسایش بافت (زمانی که واژن را تحت تاثیر قرار می دهد) شود .
پسوریازیس ، یک بیماری پوستی شامل لکه های خارش دار، پوسته پوسته و خشک است. در ناحیه فرج، جایی که پوست آنقدر مرطوب است که خشک و پوسته پوسته نمی شود، پسوریازیس معمولاً به صورت لکه های صورتی با لبه های مشخص ظاهر می شود.
لیکن اسکلروزوسیک بیماری التهابی مزمن (طولانی مدت) پوستی است که معمولاً پوست خارجی ناحیه تناسلی و پوست اطراف مقعد را تحت تأثیر قرار می دهد. پوست ملتهب در برابر پارگی یا شکاف (شکستگی در پوست) آسیب پذیرتر است.
آتروفی ولوواژینال (واژینیت آتروفیک)، شرایطی که باعث می‌شود بافت واژن خشک‌تر، نازک‌تر و انعطاف‌پذیرتر شود. این باعث می شود که بیشتر مستعد پارگی واژن باشد.
اسکار واژن یا آسیب بافتی که ممکن است در اثر جراحی یا پرتودرمانی در ناحیه لگن ایجاد شود
ولوواژینیت عفونت ناشی از کاندیدا آلبیکنس که معمولاً به آن برفک می گویند.
تبخال تناسلی (عفونت هرپس سیمپلکس)، که می تواند باعث ایجاد خوشه هایی از تاول ها شود که ممکن است مایع نشت کند و سپس پاره شود. تبخال می تواند به صورت یک بریدگی مستقیم کوچک در ناحیه واژن ظاهر شود.
علل دیگر پارگی واژن
برخی دیگر از علل پارگی واژن عبارتند از:
- قرار دادن جسم خارجی در واژن
- قرار دادن و برداشتن نادرست تامپون
- خشکی واژن
- واژینیسموس (سفت شدن غیرارادی عضلات واژن)
- نازک شدن بافت واژن به دلیل افزایش سن 12
- مصرف استروئید
تشخیص پارگی واژن
برای تشخیص بریدگی واژن، پزشک شما باید معاینه فیزیکی انجام دهد و سابقه پزشکی شما را بگیرد. این به آنها کمک می کند تا علائم شما و همچنین سایر شرایط پزشکی یا سایر عواملی که می تواند دلیل آسیب باشد را درک کنند. آنها همچنین از شما می پرسند که آیا علائم جدید هستند یا تکرار می شوند تا متوجه شوند که آیا سابقه بریدگی واژن دارید یا خیر.
هنگامی که بریدگی‌های واژن کوچک هستند، ممکن است پزشک نیاز به استفاده از ابزار جراحی با نور روشن (کولپوسکوپ) برای بزرگ‌نمایی ناحیه آسیب‌دیده در طول معاینه داشته باشد.
تست های تشخیصی
معمولاً زمانی که علت آن مشخص است و بریدگی ها جزئی و عاری از عفونت به نظر می رسند، برای تشخیص و درمان بریدگی واژن نیازی به آزمایش نیست .
گاهی اوقات، آزمایشات برای بررسی شرایطی که ممکن است به آسیب واژن کمک کند، مفید است. این تست ها می تواند شامل موارد زیر باشد:
کشت : ترشحات واژن با سواب نمونه برداری می شود و برای شناسایی عفونت های واژن (مثلاً واژینوز باکتریایی ، عفونت های مخمری) و بیماری های مقاربتی آزمایش می شود.
بیوپسی : نمونه‌ای از بافت گرفته می‌شود و برای تشخیص علل زمینه‌ای پارگی‌های مکرر واژن، آنالیز می‌شود.
پیشگیری
اقدامات پیشگیری از عود بریدگی واژن به عوامل مختلفی بستگی دارد:
علت : پیشگیری شامل اجتناب از علت زمینه‌ای (مثلاً تراشیدن موهای ناحیه تناسلی) یا استفاده از احتیاط هنگام ادامه عملی است که باعث بریدگی واژن شده است (مانند فعالیت جنسی، استفاده از تامپون).
شدت وضعیت : ممکن است با اقدامات ساده مانند مراقبت در هنگام نظافت و استفاده از روان کننده در حین رابطه جنسی از پارگی خفیف جلوگیری شود. پارگی شدیدتر ممکن است نیاز به درمان مداوم پزشکی (مانند استروژن درمانی) یا اصلاحات مراقبتی (مثلاً سزارین پس از زایمان طبیعی) برای جلوگیری از آسیب مجدد داشته باشد.علائم پارگی واژن چیست
شرایط زمینه ای : تشخیص و درمان هر گونه بیماری زمینه ای که به بریدگی واژن کمک می کند مهم است.
فعالیت جنسی
برای جلوگیری از پارگی واژن ناشی از فعالیت جنسی:
در حین فعالیت جنسی از روغن‌کاری زیاد استفاده کنید . روان کننده های مبتنی بر آب را انتخاب کنید، زیرا آنهایی که بر پایه روغن هستند می توانند به کاندوم آسیب برسانند و در نتیجه کنترل ناکارآمد بارداری و محافظت در برابر بیماری های مقاربتی را به همراه دارند. روان کننده های مبتنی بر روغن نیز بیشتر احتمال دارد پوست را تحریک کنند.
از اسباب بازی های جنسی به آرامی استفاده کنید.
پوزیشن های مختلف جنسی را امتحان کنید، مانند فردی که واژن در بالا دارد.
قبل از مقاربت زمانی را برای روانسازی ناشی از برانگیختگی جنسی اختصاص دهید.
قبل از رابطه جنسی حمام کنید تا عضلات واژن شل شوند.
فعالیت جنسی نباید دردناک باشد یا منجر به جراحت یا خونریزی شود. اگر رابطه جنسی باعث ناراحتی شما می شود، با شریک زندگی خود ارتباط برقرار کنید.
اصلاح
اگر اصلاح می کنید یا اپیلاسیون می کنید، در اینجا چند نکته برای جلوگیری از بریدگی واژن وجود دارد:
از استفاده از تیغ های کدر یا کثیف خودداری کنید.
قبل از اصلاح پوست را خیس کنید و از ژل یا کرم اصلاح استفاده کنید.
هنگام اصلاح، پس از هر بار زدن تیغ را بشویید.
احتیاط ویژه ای داشته باشید و هنگام اصلاح در اطراف هر گونه برآمدگی، مانند آکنه، به آرامی اصلاح کنید.
موها را در جهت رویش مو، به سمت پایین بتراشید
از اصلاح در حالت درازکش بپرهیزید – حالت ایستاده برای اصلاح یا اصلاح بهترین حالت است.
به دیگران اجازه ندهید که اصلاح را انجام دهند – زمانی که فرد دیگری اصلاح را انجام می دهد، بریدگی ها بیشتر است.
هنگامی که پوست شما تحریک یا آسیب دیده است از اپیلاسیون یا اصلاح خودداری کنید.
قبل از اپیلاسیون از تمیز و خشک بودن پوست مطمئن شوید.علائم پارگی واژن چیست
موم را در همان جهتی که مو رشد می کند بمالید و آن را در جهت مخالف رشد مو بردارید.
هنگام استفاده و برداشتن موم، پوست را محکم نگه دارید.
بهترین راه برای جلوگیری از بریدگی واژن در اثر اصلاح یا اپیلاسیون این است که از نظافت این ناحیه خودداری کنید.
تامپون
هنگام بیرون آوردن تامپون با ملایمت رفتار کنید و مطمئن شوید که به اندازه کافی برای جذب رطوبت باقی مانده است (معمولاً چند ساعت) و هنگام برداشتن خشک نیست. یک تامپون را به آرامی بردارید. یکی از علل شایع آسیب به بافت واژن، برداشتن تامپونی است که به اندازه کافی مرطوب نشده است، سپس فوراً یک تامپون دیگر را داخل آن قرار دهید.
زایمان واژینال
با تایید پزشک، توصیه می شود در طول بارداری به طور منظم ورزش کنید. ورزش نه تنها از یبوست جلوگیری می کند، بلکه ماهیچه های شکم شما را نیز تقویت می کند تا به فشار دادن در هنگام زایمان کمک کند. همچنین نشان داده شده است که ماساژ پرینه با افزایش تون عضلات پرینه و کشسانی بافت، خطر پارگی پرینه را کاهش می دهد. ماساژ پرینه باید در طول بارداری و در حین زایمان انجام شود.
برخی تحقیقات همچنین نشان می دهد که افرادی که نوزاد خود را در حالی که به صورت جانبی (در پهلو) به دنیا می آورند، کمتر در معرض پارگی پرینه هستند
چه زمانی باید به یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی مراجعه کرد:علائم پارگی واژن چیست
اکثر بریدگی های واژن باید طی چند روز خود به خود بهبود یابند. با این حال، برخی ممکن است به مراقبت های پزشکی نیاز داشته باشند. به عنوان مثال، پارگی در چین V شکل پوست در پایین ورودی واژن می تواند به پارگی عمیق تری تبدیل شود. نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارد.
اگر آسیب واژن دارید، در صورت مشاهده موارد زیر با پزشک خود مشورت کنید:
علائمی که بدتر می شوند
- علائمی که پس از چند روز بهبود نمی یابند
- هرگونه زهکشی تغییر رنگ یا ترشحات بدبو
- خونریزی بیش از حد که متوقف نمی شود
- بریدگی های مکرر واژن
- بی حسی یا گزگز
- تب یا لرز
- سرگیجه، ضعف یا غش
- هر علامتی که شما را نگران کند
اگر بریدگی های بزرگ، عمیق یا متعدد واژن دارید یا فکر می کنید عفونت دارید، فوراً به دنبال مراقبت های پزشکی باشید. علائم عفونت ممکن است شامل ترشحات بدبو، تب و درد باشد که با دارو بهبود نمی‌یابد.
هر کسی که مورد تجاوز جنسی ، تجاوز جنسی یا آزار جنسی قرار گرفته است باید فورا به دنبال مراقبت های پزشکی اورژانسی باشد. هر زمان که یک پارگی یا بریدگی غیرقابل توضیح واژن در کودک یا نوزاد مشاهده شد، مراقبان بزرگسال باید فوراً با یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی مشورت کنند.
خلاصه علائم پارگی واژن چیست
پارگی های تناسلی هم در داخل بدن و هم در خارج ایجاد می شود. علائم شامل درد، خونریزی، تورم، کبودی و مشکلات در نشستن یا راه رفتن است. شدت پارگی از جزئی تا عمیق متغیر است و پارگی ممکن است به راست روده نیز گسترش یابد.علائم پارگی واژن چیست
در برخی موارد، شرایط پزشکی زمینه‌ای ممکن است بافت‌های واژن را شکننده‌تر و احتمال پارگی آنها را ایجاد کند. اگر پارگی در واژن یا اطراف آن دارید، تعیین علت آن برای جلوگیری از عود مهم است.
آیا پارگی واژن می‌تواند خود به خود بهبود یابد؟
بله. پارگی‌های کوچک و سطحی واژن اغلب با رعایت بهداشت، کاهش اصطکاک و گذشت زمان خود به خود بهبود می‌یابند. پارگی‌های عمیق‌تر، خونریزی شدید یا پارگی‌هایی که درد مداوم دارند باید توسط پزشک معاینه شوند.
پارگی واژن چقدر طول می‌کشد تا بهبود یابد؟
پارگی‌های جزئی ممکن است ظرف چند روز بهبود یابند و بهبودی آنها طی یک تا دو هفته ادامه یابد. پارگی‌های عمیق‌تر، به خصوص پس از زایمان، می‌توانند مدت زمان بیشتری طول بکشند و ممکن است نیاز به بخیه یا مراقبت‌های بعدی داشته باشند. زمان بهبودی همچنین به عفونت، خشکی و تحریک مکرر بستگی دارد.
پارگی واژن چه احساسی دارد؟
بسیاری از افراد سوزش، گزش، درد شدید یا حساسیت در اطراف دهانه واژن را توصیف می‌کنند. همچنین ممکن است لکه بینی، درد هنگام ادرار، درد در هنگام رابطه جنسی یا ناراحتی هنگام نشستن و راه رفتن وجود داشته باشد. علائم بسته به عمق و محل پارگی متفاوت است.
آیا رابطه جنسی می‌تواند باعث پارگی واژن شود؟
بله. فعالیت جنسی می‌تواند باعث پارگی واژن شود، به خصوص هنگامی که روانکاری کافی، خشکی، دخول ناگهانی یا اصطکاک شدید وجود نداشته باشد. اگر درد یا خونریزی بعد از رابطه جنسی به طور مکرر اتفاق بیفتد، مهم است که با پزشک مشورت کنید.
آیا پارگی واژن بعد از زایمان شایع است؟
بله. پارگی بافت‌های واژن یا پرینه در طول زایمان طبیعی رایج است و می‌تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد. تیم‌های زایمان به طور معمول این آسیب‌ها را ارزیابی کرده و بر اساس شدت آنها درمان می‌کنند.علائم پارگی واژن چیست
چگونه می‌توان خطر پارگی واژن را کاهش داد؟
استفاده از روان کننده کافی، اختصاص زمان برای برانگیختگی جنسی و قطع رابطه در صورت وجود درد می‌تواند به کاهش خطر در طول رابطه جنسی کمک کند. مدیریت خشکی واژن، به خصوص پس از یائسگی یا در دوران شیردهی، همچنین می‌تواند از بافت محافظت کند. پس از زایمان، پیروی از توصیه‌های بهبودی قبل از از سرگیری رابطه جنسی مهم است.
