ایا بدون خیانت به بیماریهای مقاربتی مبتلا می شوید
- شما می‌توانید برای مدت طولانی بدون هیچ علامتی، به بیماریهای مقاربتی از یک رابطه گذشته مبتلا باشید.
- اگر آزمایش بیماریهای مقاربتی تمام نواحی مانند گلو یا رکتوم را پوشش ندهد، عفونت می‌تواند تشخیص داده نشود.
- اگر خیلی زود پس از مواجهه آزمایش کنید، نتایج آزمایش منفی کاذب می‌تواند رخ دهد.
عفونت‌های مقاربتی (STIs) حتی در روابط تک همسری نیز می‌توانند به دلیل عواملی مانند عفونت‌های از پیش موجود و غربالگری‌های ناقص ظاهر شوند. هر آزمایش مثبت STI ناشی از خیانت نیست، بنابراین اگر یکی از شما به STI مبتلا شده است، ارتباط خوب با شریک زندگی‌تان مهم است.۱یک بیماری مقاربتی می‌تواند از قبل وجود داشته باشد، نتیجه یک رابطه گذشته باشد و نه رابطه فعلی شما. به این دلیل که بسیاری از بیماریهای مقاربتی فوراً علائمی نشان نمی‌دهند.
ابتدا، دوره کمون را در نظر بگیرید، که زمان بین قرار گرفتن در معرض STI و زمانی است که علائم ظاهر می‌شوند. برای عفونت‌هایی مانند ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) و HIV، این دوره می‌تواند هفته‌ها یا حتی ماه‌ها طول بکشد.
هر دو عفونت کلامیدیا و سوزاک اغلب تحت بالینی هستند (به این معنی که علائم قابل توجهی ایجاد نمی‌کنند). یا علائم عمومی ایجاد می‌کنند که به راحتی با سایر بیماری‌ها مانند عفونت دستگاه ادراری اشتباه گرفته می‌شوند .
اگر آزمایش کلامیدیا شما مثبت باشد و شریک زندگی‌تان مثبت نباشد، ممکن است قبلاً به این عفونت مبتلا شده باشید و از آن بی‌اطلاع باشید. همچنین ممکن است شریک زندگی‌تان کلامیدیا داشته باشد و ناخواسته آن را به شما منتقل کرده باشد. به همین دلیل است که انجام آزمایش بیماریهای مقاربتی به عنوان بخشی از معاینات سالانه یا بر اساس توصیه‌های پزشک ضروری است.
میانگین دوره کمون برای بیماری های مقاربتی شایع
عفونت‌های آمیزشی (STI) دوره نفهتگی
تبخال تناسلی ۲ روز تا ۷ روز
کلامیدیا ۷ روز تا ۲۱ روز
تریکومونیازیس ۵ روز تا ۲۸ روز
سوزاک ۱ روز تا ۱۴ روز
هپاتیت ب ۶۰ روز تا ۱۵۰ روز
سیفلیس ۱۰ روز تا ۹۰ روز
شکست درمان
گاهی اوقات، یک بیماری مقاربتی، یک عفونت قدیمی است که با درمان اولیه به طور کامل از بین نرفته است. سیفلیس یک نمونه از این بیماری‌ها است؛ این بیماری یک بیماری مقاربتی شایع با چهار مرحله است: اولیه، ثانویه، نهفته و ثالثیه.
اگر درمان در هر یک از مراحل شکست بخورد، بیماری می‌تواند به طور نامرئی پیشرفت کند و ممکن است تنها هفته‌ها، ماه‌ها یا حتی سال‌ها بعد، زمانی که علائم شدید ایجاد می‌شود یا شریک جنسی آلوده می‌شود، آشکار شود.
انتی بیوتیک برای بیماریهای مقاربتی
برای سیفلیس، شکست درمان معمولاً به دو صورت رخ می‌دهد:
نارسایی اولیه : سیفلیس اولیه با یک تزریق پنی‌سیلین G درمان می‌شود که معمولاً عفونت را از بین می‌برد، اما نه همیشه.۴در طول این مدت، فرد ممکن است تصور کند که عفونت برطرف شده است زیرا زخم سیفلیس ( شانکر ) از بین رفته است. با این حال، این زخم خود محدود شونده است و چه درمان انجام شود و چه نشود، از بین خواهد رفت.
شکست ثانویه : اگر سیفلیس اولیه به سیفلیس ثانویه پیشرفت کند، درمان چالش برانگیزتر و سه برابر بیشتر احتمال شکست دارد. ممکن است متوجه شکست درمان نشوید زیرا عفونت در نهایت وارد مرحله نهفته می‌شود. در طول دوره نهفته، ممکن است تا 20 سال هیچ علامتی وجود نداشته باشد تا اینکه شدیدترین مرحله، به نام سیفلیس ثالثیه، بروز کند.
همچنین ممکن است درمان به دلیل مقاومت آنتی‌بیوتیکی که در بیماریهای مقاربتی باکتریایی مانند کلامیدیا یا سوزاک رایج است، شکست بخورد. اگر دوره کامل آنتی‌بیوتیک‌ها را کامل نکنید، بدن شما می‌تواند مقاومت ایجاد کند و درمان عفونت را دشوارتر کند.
غربالگری ناقص بیماری های آمیزشی
بیش از 20 بیماری مقاربتی مختلف توسط باکتری‌ها، ویروس‌ها و انگل‌ها ایجاد می‌شوند و هر کدام به طور متفاوتی تشخیص داده می‌شوند.
تشخیص ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- آزمایش خون
- آزمایش ادرار
- نمونه‌برداری از زخم‌های تناسلی، مقعدی یا دهانی
- نمونه‌هایی از ترشحات
اگر از نظر بیماریهای مقاربتی غربالگری شوید، پزشک احتمالاً بیماریهای مقاربتی شایع‌تر مانند کلامیدیا ، سوزاک ، سیفلیس و HIV را نیز آزمایش خواهد کرد. آزمایش‌های بیماریهای مقاربتی کمتر شایع فقط در صورتی تجویز می‌شوند که شما به گروه‌های پرخطر خاصی تعلق داشته باشید.
در عین حال، پزشک ممکن است فقط آزمایش سواب را روی ناحیه تناسلی شما انجام دهد. آنها ممکن است دهان، گلو یا مقعد را آزمایش نکنند. اگرچه کمتر رایج است، اما ممکن است عفونت دهانی داشته باشید و آن را در طول رابطه جنسی دهانی به ناحیه تناسلی فرد دیگری منتقل کنید. در چنین مواردی، ممکن است یک بیماری مقاربتی تا زمانی که عفونت به شخص دیگری منتقل نشود، تشخیص داده نشود.
آزمایش های منفی کاذب
نتایج منفی کاذب زمانی اتفاق می‌افتد که آزمایش نشان می‌دهد شما به بیماری مقاربتی مبتلا نیستید، در حالی که شما مبتلا هستید. به ندرت، این اتفاق می‌تواند به دلیل یک آزمایش نادرست رخ دهد. به احتمال زیاد، این اتفاق می‌افتد زیرا شما خیلی زود برای عفونت آزمایش داده‌اید.
اکثر آزمایش‌ها بر تشخیص پروتئین‌های ایمنی، به نام آنتی‌بادی ، که در پاسخ به عفونت تولید می‌شوند، متکی هستند. در طول دوره کمون، بدن ممکن است برای تولید آنتی‌بادی کافی و رسیدن به سطح قابل تشخیص در آزمایش خون، به زمان نیاز داشته باشد. اگر در طول دوره کمون یا « دوره پنجره » آزمایش دهید، ممکن است نتیجه منفی کاذب بگیرید و عفونت را به شریک زندگی خود منتقل کنید.
به همین دلیل است که ارائه دهندگان خدمات درمانی و کلینیک‌های STI به طور معمول از شما می‌پرسند که فکر می‌کنید چه زمانی در معرض بیماری STI قرار گرفته‌اید. اگر نگران قرار گرفتن در معرض STI هستید، ارائه دهنده خدمات درمانی ممکن است از شما بخواهد که بعداً برای آزمایش STI دیگری مراجعه کنید.
گرفتن آزمون مناسب
از یک ارائه دهنده خدمات درمانی بپرسید که برای ارزیابی STI به چه نوع آزمایشی نیاز دارید. به عنوان مثال، آزمایش ادرار که برای تشخیص کلامیدیا در مردانی که با مردان رابطه جنسی دارند (MSM) استفاده می‌شود، می‌تواند بیش از نیمی از عفونت‌ها را تشخیص ندهد، زیرا بیشتر عفونت‌ها در گلو یا رکتوم رخ می‌دهند.
عفونت های بدون علامت
افراد آلوده به کلامیدیا، سوزاک، تبخال، HIV و HPV اغلب بدون علامت هستند، اما می‌توانند دیگران را آلوده کنند، بدون اینکه حتی متوجه شوند که به STI مبتلا هستند. برای مثال، عفونت تریکومانیازیس در حدود ۷۰ درصد از افراد منجر به علائم نمی‌شود. با این حال، همین افراد می‌توانند عفونت را به دیگران منتقل کنند. به طور مشابه، تا 75 درصد از زنان مبتلا به کلامیدیا بدون علامت هستند.
تبخال یک عفونت لاعلاج است که اکثریت قریب به اتفاق افراد مبتلا به آن بدون علامت هستند و هرگز علائمی نخواهند داشت. ویروس تبخال اغلب نهفته (خفته) است اما می‌تواند در طول دوره‌های عود بیماری فعال شود. این موضوع چه فرد علائم داشته باشد چه نداشته باشد، صادق است. در طول دوره‌های عود، فرد می‌تواند ویروس‌ها را از طریق پوست دفع کرده و بدون اینکه بداند دیگران را آلوده کند.
درمان تصادفی
اگر شما یا شریک زندگی‌تان در هر مرحله‌ای پس از ابتلا به یک بیماری مقاربتی به آنتی‌بیوتیک نیاز داشتید، آنتی‌بیوتیک‌های مربوط به عفونت شناخته‌شده می‌توانند عفونت مقاربتی ناشناخته را نیز درمان کنند. بسیاری از آنتی‌بیوتیک‌هایی که برای درمان عفونت‌های رایج مانند گلودرد استرپتوکوکی یا عفونت گوش استفاده می‌شوند ، می‌توانند بیماریهای مقاربتی باکتریایی مانند کلامیدیا و سوزاک را نیز درمان کنند.
بنابراین، اگر همسرتان برای عفونت (یا عفونت‌های) دیگری که شما درمان نشده‌اید، تحت درمان قرار گرفته باشد، ممکن است آزمایش کلامیدیا یا سایر بیماریهای مقاربتی مثبت باشد و آزمایش همسرتان منفی باشد.
ایا بدون خیانت به بیماریهای مقاربتی مبتلا می شوید
به طور کلی، بیماریهای مقاربتی از طریق تماس نزدیک و صمیمی منتقل می‌شوند و از راه‌های زیر قابل انتقال نیستند:
- صندلی‌های توالت
- بغل کردن
- دست دادن
- پشه‌ها
- ظروف مشترک
- اقدامات دندانپزشکی (تا زمانی که ابزارها به درستی استریل شده باشند)
- حوله و کالای خواب
- استخرهای شنا
اما استثنائاتی هم وجود دارد.
انتقال بیماری مقاربتی از طریق انتقال از طریق اشیاء (اشیاء یا مواد) از لحاظ تئوری امکان‌پذیر است. انتقال از طریق اشیاء می‌تواند زمانی رخ دهد که مایعات بدن فرد مبتلا به بیماری مقاربتی روی سطوح و اشیاء قرار گیرد. اگر با این مایعات تماس پیدا کنید، می‌توانید از طریق تماس دست به دهان یا دست به ناحیه تناسلی آلوده شوید.
با این حال، این مورد فوق‌العاده نادر است. سناریوی محتمل‌تر، انتقال سوزاک از دست به چشم است. یا یک اسباب‌بازی جنسی مشترک می‌تواند به طور بالقوه عفونت را گسترش دهد.
انتقال بیماری های مقاربتی غیرجنسی
بیشتر بیماریهای مقاربتی از طریق تماس جنسی از طریق رابطه جنسی تناسلی یا مقعدی منتقل می‌شوند. گاهی اوقات، رابطه جنسی دهانی می‌تواند بیماریهای مقاربتی را منتقل کند.
شکل اصلی انتقال بیماریهای مقاربتی غیرجنسی از مادر به نوزاد در حین زایمان است. اگر باردار هستید، با پزشک در مورد خطر ابتلا به بیماریهای مقاربتی و آزمایش‌های لازم صحبت کنید.
برخی از بیماریهای مقاربتی مانند کلامیدیا، سوزاک و سیفلیس می‌توانند چشم‌ها را آلوده کنند. اگرچه نادر است، اما انتقال این عفونت‌ها از طریق دست به چشم می‌تواند رخ دهد.
علاوه بر این، تبخال که معمولاً توسط ویروس تبخال HSV-1 ایجاد می‌شود، می‌تواند از طریق تماس غیرجنسی، مانند نوشیدن مشترک، منتقل شود. در صورت داشتن تبخال فعال، می‌توانید تبخال را از طریق رابطه جنسی دهانی به شریک زندگی خود منتقل کنید.
آزمایش مثبت بیماریهای مقاربتی لزوماً به این معنی نیست که شریک زندگی شما خیانت کرده است، اما تشخیص اینکه چه زمانی و از چه کسی در معرض این بیماری قرار گرفته‌اید، دشوار است. اگر از نظر جنسی فعال هستید، ایده خوبی است که به طور منظم آزمایش بیماریهای مقاربتی انجام دهید، که می‌تواند به محدود کردن جدول زمانی قرار گرفتن در معرض این بیماری کمک کند. آزمایش قبل از هر رابطه تک همسری جدید یا هر چند ماه یکبار در صورت فعال بودن با بیش از یک شریک زندگی توصیه می‌شود.
