آیا واژن باید تمیز شود
ما به عنوان یک جامعه برای بهداشت ناحیه تناسلی چه می‌کنیم؟ در این زمینه به چه مواردی توجه می‌کنیم؟ به عنوان متخصص چه توصیه‌هایی داریم؟
آیا ما در مورد بهداشت ناحیه تناسلی اغراق می‌کنیم؟ برای یافتن پاسخ همه این سؤالات، مفید است که ابتدا بدانیم در آناتومی، ساختار سلولی و ساختار طبیعی ناحیه تناسلی چه چیزهایی وجود دارد. از آنجایی که این بخش‌ها قبلاً توضیح داده شده‌اند، در اینجا به آنها اشاره نمی‌کنم.
چگونه از واژن مراقبت کنیم؟
واژن و فرج دو بخش اصلی دستگاه تناسلی هستند. صحبت جداگانه در مورد مراقبت از واژن مفید است. زیرا ساختار سلولی، لایه‌های بافتی، رطوبت، فلور و سطح pH هر یک از آنها، که ما آن را اپیتلیوم می‌نامیم، با یکدیگر متفاوت است. به همین دلیل، تمیز کردن و مراقبت از آنها نیز متفاوت است. واژن یک اندام مرطوب و نمناک است. فرج خشک و پوشیده از موهایی است که با پوست پوشانده شده‌اند.
ترشحات فیزیولوژیکی چیست؟
در برخی از اندام‌های بدن ما، نواحی‌ای از بافت مرطوب و مخاطی وجود دارد. برای اینکه این نواحی به طور طبیعی عملکرد داشته باشند، باید با ترشحات (بزاق دهان، ترشحات بینی، اشک چشم و غیره) تغذیه شوند. ترشحات واژن که ما آن را ترشح واژن می‌نامیم، از دوران نوجوانی شروع میشود. تقریباً هر روز وجود دارد.
بی‌بو است، اما گاهی اوقات می‌تواند در طول روز با عرق مخلوط شود و بو بگیرد، یا اگر مدت زیادی در شورت بماند، می‌تواند زرد شود و بو بدهد. اما وقتی برای اولین بار جریان می‌یابد، بی‌بو است. رنگ آن سفید شفاف است. ما به این ترشح فیزیولوژیکی می‌گوییم.
چقدر طول می‌کشد تا شیاف واژینال جذب شود
ترشحات فیزیولوژیک شامل حذف بقایای بافت واژن است که با ترشحات دهانه رحم و وجود لاکتوباسیل‌ها در محیط، خود را تجدید می‌کند. در واقع عملکرد مهمی دارد. میزان این ترشحات تحت تأثیر تعداد سلول‌های ترشحی در دهانه رحم، استفاده از دستگاه داخل رحمی و سطح هورمون استروژن در خون زن قرار دارد. گاهی اوقات ترشحات فیزیولوژیک می‌تواند آنقدر زیاد باشد که نیاز به استفاده از پد داشته باشد.
ترشحات فیزیولوژیکی می‌توانند در هر روز از چرخه قاعدگی یا فقط در روزهای خاصی وجود داشته باشند. در طول تخمک‌گذاری، مایعی شفاف و لاستیکی با غلظت سفیده تخم‌مرغ از دهانه رحم ترشح میشود و این مایع اغلب توسط زن احساس شده و به عنوان “ترشح” توصیف میشود.
فلور واژن (میکروبیوم)
واژن یک اندام مرطوب و نمناک است. واژن فلور طبیعی خود را دارد. ترشحات فیزیولوژیکی حاوی میکروارگانیسم‌ها (باکتری‌های مفید) با نسبت و تعادل خاصی است. و این باکتری‌ها نقش محافظتی دارند. فلور واژن حاوی صدها باکتری و تعداد کمتری قارچ (کاندیدا) است.
حدود 20 گونه باکتری شناسایی شده است. همه زنان دارای میکروبیوتای واژن هستند. با این حال، باکتری‌های موجود در میکروبیوتای واژن هر زن و نسبت آنها با یکدیگر متفاوت است. علاوه بر این، تغییراتی در میکروبیوتای همان زن در دوران جوانی، بارداری، زنانگی و یائسگی رخ می‌دهد.
میکروبیوتای واژن یک جامعه باکتریایی پویا است که به عوامل زیادی مانند قومیت، هورمون‌های جنسی، قرص‌های ضدبارداری، رفتارهای جنسی، دوش واژینال، تغذیه، سیگار کشیدن، محیط اجتماعی و ساختار ژنتیکی بستگی دارد.
بهداشت ناحیه تناسلی زنان {شستشوی واژن }
pH واژن، یعنی میزان اسیدیته، بین ۴ تا ۴.۵ است. این مقدار توسط اسید لاکتیک، اسیدهای چرب و اسیدهای آلی تولید شده توسط باکتری‌های لاکتوباسیلوس تشکیل میشود. اسیدهای آلی در واژن در نتیجه تخمیر اسید آمینه توسط باکتری‌هایی که ما آنها را بی‌هوازی می‌نامیم، تشکیل می‌شوند. اسیدهای آلی پروتئین‌های باکتریایی را کاتابولیزه می‌کنند. گلیکوژن در سلول‌های مخاط واژن سالم منبع غذایی برای بسیاری از انواع باکتری‌ها، به ویژه لاکتوباسیل‌ها است.
تغییرات در هر یک از عناصر اکوسیستم واژن باعث تغییر در نسبت گونه‌های مختلف میشود. به عنوان مثال، در یائسگی، هورمون Fsh افزایش و هورمون E2 کاهش می‌یابد. این امر باعث کاهش گلیکوژن در سلول‌های اپیتلیال واژن میشود و به طور غیرمستقیم، ویژگی اسیدی pH واژن رو به وخامت می‌گذارد و به مقدار ۶-۷ افزایش می‌یابد.
درمان استروژن پس از یائسگی Hrt نامیده میشود:
درمان جایگزینی هورمون، یعنی درمان جایگزین، برای درمان کاهش هورمون‌های استروژن و پروژسترون در بدن انجام میشود. در زنانی که این درمان را دریافت می‌کنند، تراکم لاکتوباسیل‌ها، که مانند یک مانع از سیستم تولید مثل محافظت می‌کنند، افزایش می‌یابد.
اگر اکوسیستم واژن در تعادل باشد، شکایاتی مانند ترشح، سوزش، گزش، خارش و ترشحات بدبو نخواهید داشت.
البته، در دوره‌های خاصی از چرخه قاعدگی، میزان، تراکم و غلظت ترشحات واژن ممکن است متفاوت باشد. بسته به سطح هورمونی تغییراتی وجود خواهد داشت. و این طبیعی است. این ترشحات می‌تواند بی‌بو، شفاف یا سفید رنگ باشد، غلظت آن متغیر باشد، گاهی اوقات مانند ماست آبکی، گاهی اوقات مانند سفیده تخم مرغ نپخته.
و این در واقع یک ترشح فیزیولوژیکی است که هر زنی دارد. همانطور که در شورت می‌ماند، شروع به زرد شدن و بو گرفتن می‌کند و این یک پدیده طبیعی است. هر زمان که کاری را که نباید از بیرون انجام دهید، مانند دوش واژینال، استفاده روزانه از پد، استفاده از آنتی‌بیوتیک، بیماری‌های سیستم ایمنی، بهداشت ضعیف و غیره، انجام دهید.
تعادل اکوسیستم واژن به هم خواهد خورد و شما در برابر عفونت‌های واژن آسیب‌پذیرتر خواهید شد. زیرا مکانیسم‌های دفاعی طبیعی واژن شما در فلور این اکوسیستم پنهان شده‌اند.
دستمال‌های مرطوب، بازار جدیدی در زمینه تمیز کردن ناحیه تناسلی ایجاد کرده‌اند. تصور میشود این محصول بی‌خطر است زیرا برای نوزادان استفاده میشود. با این حال، حقیقت این است که احتمال تحریک فرج توسط این محصولات بیشتر است.
ایا قرص های تنگ کننده واژن واقعی ست
احتمال وجود مواد حساسیت‌زا، عطر و مواد شیمیایی در آنها ۲۰ برابر بیشتر است. هرگز نباید آنها را وارد واژن کرد. پول زیادی پشت واژن‌ها پنهان شده است. این صنعت با سهم عظیمی از بازار، چشم خود را به زنان دوخته است. ژل‌های پاک‌کننده، محلول‌ها، ژل‌های ناحیه تناسلی، صابون‌ها، شیاف‌های پاک‌کننده، عطرها، دئودورانت‌ها…
دوش واژینال چیست؟
این فرآیند شستشوی داخل واژن با آب یا محصولاتی است که برای این منظور به بازار عرضه می‌شوند.
علاوه بر این، این غیرمنطقی است. حتی در لحظه مقاربت، وقتی مرد به داخل واژن انزال می‌کند، انزال از آلت تناسلی به داخل واژن می‌ریزد و حتی اگر به دستشویی بدوید و واژن خود را بشویید، اسپرم‌ها از طریق دهانه رحم به رحم رسیده‌اند. به عبارت دیگر، شستن واژن پس از مقاربت یک عمل غیرضروری است.
دوش واژینال بزرگترین اشتباه است!
چرا زنان دوش واژینال انجام می‌دهند؟ آنها گزارش می‌دهند که این کار باعث میشود احساس تمیزی، سلامتی و تندرستی کنند، عفونت‌ها را درمان می‌کند، به آنها در وضو گرفتن کمک می‌کند، علاقه آنها را به شریک زندگی‌شان افزایش می‌دهد و از بارداری جلوگیری می‌کند.
علاوه بر این، زنان از دوش واژینال برای تمیز کردن واژن پس از رابطه جنسی استفاده می‌کنند تا از خود در برابر بیماری‌ها محافظت کنند، در دوران قاعدگی احساس تمیزی داشته باشند، قبل از رابطه جنسی و معاینات زنان، بوهای نامطبوع را کاهش دهند، از کسانی که این کار را انجام می‌دهند تقلید کنند، به تجربیات جدید علاقه‌مند شوند و به دلایلی مانند کنجکاوی. بیشتر زنان دوش واژینال را از مادران خود یاد می‌گیرند.
بسیاری از مطالعات می‌گویند که دوش واژینال مضر است. به اکوسیستم واژن، لایه مخاطی محافظ و pH آن آسیب می‌رساند.
دوش واژینال مانند پوویدون ید و آب سرکه هر دو نشان داده‌اند که با افزایش عفونت واژن، ضررشان بیشتر از فایده‌شان است. به طور خلاصه، واژن را نشویید. فقط فرج، و سپس فقط با آب پس از استفاده از توالت و سپس خشک کردن آن برای از بین بردن رطوبت اضافی. تحقیقات نشان می‌دهد که فرج و واژن شسته شده با صابون، احتمال انتقال HIV را ۴ برابر افزایش می‌دهد.
در یک مطالعه، زنان نشان دادند که شریک زندگی‌شان آنها را به استفاده از دوش واژینال تشویق می‌کند. حقیقت این است که شستن فرج قبل از رابطه جنسی کافی است. آب برای از بین بردن رطوبت، عرق و بویی که در طول روز روی آن می‌نشیند، کافی است. همچنین نیازی به شستن داخل واژن و فرج با صابون نیست.
استفاده از اسید بوریک برای حمایت از pH واژن بسیار مضر است. اسید بوریک برای قارچ‌ها و باکتری‌ها مضر است، نه به این دلیل که واژن را اسیدی می‌کند، بلکه به سلول‌های واژن نیز آسیب می‌رساند. این ماده فقط باید در درمان عفونت‌های قارچی مقاوم به دارو و تحت نظر پزشک و برای از بین بردن بیوفیلم تشکیل شده در عفونت‌های باکتریایی استفاده شود.
خشکی واژن، سوزش واژن، عفونت ادراری تناسلی و سوزش در زنانی که مرتباً دوش واژینال انجام می‌دهند، گزارش شده است. میزان عفونت در زنانی که دوش واژینال می‌گیرند کاهش نمی‌یابد، بلکه افزایش می‌یابد.
متأسفانه، ما نمی‌توانیم به راحتی از آنچه که به عنوان یک ساختار فرهنگی پذیرفته‌ایم، به آن عادت کرده‌ایم و به آن اعتقاد داریم، دست بکشیم. من به ویژه به چنین تحقیقات گسترده‌ای اشاره کردم تا بتوانیم اهمیت این رویداد را با هم درک کنیم و بدانیم که اکوسیستم طبیعی واژن در یک نظم خود-محافظتی و خود-پاکسازی قرار دارد.
لاکتوباسیل‌ها، دوستان واژن
اساسی‌ترین مکانیسم دفاعی در برابر باکتری‌های مضر در واژن ما، خود باکتری‌ها هستند. این باکتری‌ها که لاکتوباسیل نامیده می‌شوند و در بالا به آنها اشاره کردم، می‌توانند در یک محیط اسیدی وجود داشته باشند و تکثیر شوند. سلول‌های دیواره واژن، سلول‌های اپیتلیال هستند و این سلول‌ها حاوی گلیکوژن (شکل ذخیره‌ای گلوکز) هستند.
گلیکوژن منبع غذایی لاکتوباسیل‌ها است. آنها از گلیکوژن برای تشکیل اسید لاکتیک استفاده می‌کنند. اینگونه است که وجود دارند. آنها هم از تداوم خود و هم از حفظ سطح pH واژن در سطح اسیدی پشتیبانی می‌کنند. هنگامی که لاکتوباسیل‌ها به هر دلیلی (عفونت، غیره) کاهش می‌یابند، محیط اسیدی واژن رو به وخامت می‌رود. pH افزایش می‌یابد و احتمال عفونت در واژن افزایش می‌یابد.
اگر محیط اسیدی واژن به هر دلیلی کاهش یابد (مانند ورود مواد شیمیایی نامناسب به واژن، کاهش ذخایر گلوکوژن به دلیل کاهش استروژن مانند یائسگی)، لاکتوباسیل‌ها کاهش می‌یابند. و دوباره، عفونت در واژن آسان‌تر میشود. به طور خلاصه، لاکتوباسیل‌ها و اسید لاکتیک دو سد محافظ مهم واژن هستند و لاکتوباسیل‌ها اسید لاکتیک تولید می‌کنند. وقتی در مورد بهداشت دستگاه تناسلی صحبت می‌کنیم، می‌خواهم که مرتباً به این دو فکر کنید و قوانین بهداشت دستگاه تناسلی با هدف محافظت از این دو است.
دستگاه تناسلی، به ویژه واژن، دائماً در حال جنگ با باکتری‌هایی است که در طول رابطه جنسی وارد می‌شوند. جدا از این، واژن در مجاورت مجاری ادراری و مقعد قرار دارد، بنابراین هر زنی باید قوانین بهداشتی را به خوبی بداند.
در طول رابطه جنسی، در چرخه پاسخ جنسی، در مرحله برانگیختگی، کلیتوریس با خون پر میشود و بالا می‌آید، که به مجرای ادرار اجازه می‌دهد بسته شود و ما را از عفونت‌های مثانه محافظت کند. در خارج از رابطه جنسی، یک مکانیسم اسفنکتر (دریچه) در مجرای ادرار نیز از عفونت‌های مثانه محافظت می‌کند. ادرار کردن پس از رابطه جنسی شما را از عفونت‌ها محافظت می‌کند.
باکتری‌های مفید ساکن در روده به سالم نگه داشتن فلور واژن کمک می‌کنند. مشاهده شده است که باکتری‌های مفید (باکتری‌های پروبیوتیک) موجود در میکروبیوتای روده، هنگامی که برای اهداف حمایتی در درمان‌های دارویی کپسولی شکل که به صورت خوراکی مصرف می‌شوند، به درمان اضافه می‌شوند، در واژینیت قارچی مقاوم عودکننده که فلور واژن را تقویت می‌کنند، موفقیت درمان را افزایش می‌دهند.
در مواردی مانند دیسبیوز روده (اختلال فلور)، می‌توانیم ببینیم که فلور واژن به طور منفی تحت تأثیر قرار می‌گیرد. باکتری‌های روده می‌توانند به طور مثبت یا منفی بر فلور واژن تأثیر بگذارند. بنابراین، روده‌ها منبع طبیعی لاکتوباسیلوس در واژن هستند و به محافظت از میکروبیوتای طبیعی واژن کمک می‌کنند.
میکروبیوتای واژن در طول زندگی انسان تغییر می‌کند. همانطور که بدن ما با افزایش سن تغییر می‌کند، میکروبیوتای واژن ما از کودکی تا نوجوانی، بزرگسالی، بارداری و یائسگی تغییر می‌کند. ریتم زندگی فلور واژن ما توسط تغییرات هورمونی در بدن ما تعیین میشود.
برای مثال، فلور واژن در طول چرخه قاعدگی تغییر می‌کند. به دلیل پروتئین‌های موجود در آن، خونریزی موجود منبع غذایی برای باکتری‌ها است و محیط مناسبی را برای تکثیر باکتری‌های مضر ایجاد می‌کند. بنابراین، عفونت‌های واژن در این دوره بیشتر در زنانی که به بهداشت خود توجه نمی‌کنند، رخ می‌دهد. بنابراین، رعایت قوانین بهداشت دستگاه تناسلی برای سلامتی شما بسیار مهم است.
میکروبیوتای واژن همچنین نقش مهمی در زایمان ایفا می‌کند. تغییرات فیزیولوژیکی رخ می‌دهد تا بدن زنان باردار با نوزاد و بدن نوزاد با مادر سازگار شود. فلور واژن زنان باردار پایدارتر، متنوع‌تر و کم‌تغییرتر است. این به دلیل افزایش سطح استروژن در خون است که باعث میشود لاکتوباسیل‌ها بر فلور غالب شوند.
با یائسگی، سطح استروژن در خون شروع به کاهش می‌کند. میکروبیوتا به حالت تعادل دیگری بازمی‌گردد. میکروبیوتا به موازات هورمون‌ها حرکت می‌کند. فلور چند میکروبی (طیف گسترده‌ای از باکتری‌ها) در دوره قبل از بلوغ، فلور غالب لاکتوباسیل‌ها در بزرگسالی، فلور چند میکروبی در دوران قاعدگی، فلور غالب لاکتوباسیل‌ها در دوران بارداری، فلور چند میکروبی در دوران یائسگی.
چرا لاکتوباسیل‌ها برای حفظ سلامت واژن ضروری هستند؟
آنها از اتصال و تکثیر میکروارگانیسم‌های بیماری‌زا در واژن جلوگیری می‌کنند. آنها این کار را با مکانیسم‌های زیر انجام می‌دهند.آیا واژن باید تمیز شود
با تولید اسید لاکتیک، آنها محیط نامناسبی برای رشد بسیاری از باکتری‌ها ایجاد می‌کنند و واژن را اسیدی می‌کنند (pH: 4-4.5).
آنها محصولات دفاعی مانند پراکسید هیدروژن (H2O2)، مواد ضد باکتری (باکتریوسین) و مواد ضد میکروبی تولید می‌کنند که به باکتری‌ها، ویروس‌ها و قارچ‌ها حمله می‌کنند. گویی میکروبیوتا یک دیوار دفاعی مانند یک سد دفاعی تشکیل می‌دهد و از نفوذ ویروس‌ها، باکتری‌ها و قارچ‌ها به واژن جلوگیری می‌کند.
لاکتوباسیل‌ها نوسازی مکرر اپیتلیوم دیواره واژن را تضمین می‌کنند و از اتصال ارگانیسم‌های بیماری‌زای فرصت‌طلب به آنجا جلوگیری می‌کنند.
میکروبیوتا با تسهیل تولید مخاط توسط اپیتلیوم واژن، ترشح مخاط را پشتیبانی می‌کند. آنها از اتصال میکروارگانیسم‌های بیماری‌زا به اپیتلیوم، تکثیر و ایجاد بیماری جلوگیری می‌کنند.
در نهایت، آنها سیستم ایمنی را تحریک کرده و مبارزه آنها را با میکروارگانیسم‌های بیماری‌زا بهبود می‌بخشند.
چه شرایط و بیماری‌هایی باعث عدم تعادل فلور واژن می‌شوند؟
استرس، بهداشت بیش از حد، دوش واژینال، داروها (درمان با آنتی‌بیوتیک و غیره)، الکل، سیگار و سایر محصولات دخانی بر ترکیب میکروبیوتا تأثیر می‌گذارند و باعث عدم تعادل در فلور (دیسبیوز) می‌شوند.
برای زیبا شدن واژن چه باید کرد؟
این بیماری زمانی رخ می‌دهد که لاکتوباسیلوس، مهم‌ترین باکتری در فلور واژن، جایگاه غالب خود را از دست می‌دهد. و این امر راه را برای ارگانیسم‌های بیماری‌زا و فرصت‌طلب باز می‌کند تا در واژن ساکن شده و به آن حمله کنند. شما به راحتی می‌توانید تشخیص دهید که به این بیماری مبتلا هستید. علائم آن عبارتند از: ترشحات غیرمعمول واژن، خارش واژن، درد در ناحیه فرج، احساس سوزش یا بوی غیرمعمول شبیه بوی ماهی، و گاهی اوقات بدون هیچ علامتی.
وقتی این نوع وضعیت شروع میشود، یعنی وقتی تعادل فلور واژن به هم می‌خورد، وقتی وضعیتی که ما آن را واژینوز باکتریایی می‌نامیم شروع میشود، متأسفانه احتمال ابتلا به بیماری‌هایی مانند سوزاک، کلامیدیا، تریکومونیازیس و HIV افزایش می‌یابد. بنابراین از فلور واژن خود به خوبی مراقبت کنید. واضح است! بنابراین می‌دانیم چه چیزی تأثیر مستقیم دارد.
عادات خوب برای بهداشت روزانه ناحیه تناسلی؛
- شستشوی ناحیه تناسلی خارجی (فرج) ۱ تا ۲ بار در روز فقط با آب، اما نه داخل واژن، اگر مجبور به استفاده از شوینده هستید، از محصولاتی استفاده کنید که به pH واژن آسیب نمی‌رسانند، مانند صابون، نه محصولاتی که پوست را خشک می‌کنند و به لایه اسیدی آن آسیب می‌رسانند.
- مصرف مکمل‌های پری‌بیوتیک.
عادت‌های بد؛
- استفاده از صابون برای تمیز کردن فرج و واژن،
- اسپری کردن دئودورانت روی فرج برای ایجاد بوی خوب،
- دوش واژینال،
- تمیز کردن با محلول‌های ضدعفونی‌کننده،
- استفاده از محصولات بهداشتی مانند پدهای روزانه.آیا واژن باید تمیز شود
برای تمیز کردن روزانه، توصیه می‌کنیم ناحیه تناسلی خارجی را فقط با آب بشویید. رطوبت در این ناحیه از تجمع ترشحات عرق، ادرار و آلودگی مدفوع با شستشو با آب جلوگیری می‌کند.
بعد از حمام، ناحیه تناسلی خود را به خوبی خشک کنید. از ماندن طولانی مدت در لباس مرطوب بعد از استخر و دریا خودداری کنید.
هنگام حمام کردن از صابون برای شستن ناحیه تناسلی خود استفاده نکنید. صابون با ساختار قلیایی خود، تعادل pH اسیدی را مختل می‌کند. این امر زمینه را برای عفونت فراهم می‌کند.
در طول دوره قاعدگی، از پدهای بدون مواد شیمیایی، بدون بو و عطر استفاده کنید که پوست شما را تحریک نمی‌کنند، باعث نمی‌شوند همیشه احساس خیسی کنید و آنها را هر ۴ ساعت یکبار در طول روز عوض کنید. می‌توانید این کار را در تابستان بیشتر انجام دهید.
آیا رابطه جنسی می‌تواند باعث عفونت قارچی واژن شود
اگر از تامپون واژینال استفاده می‌کنید، مرتباً آن را عوض کنید. این کار را هر ۲ ساعت یکبار، به خصوص در تابستان، انجام دهید. مطمئن شوید که تامپون‌هایی که استفاده می‌کنید بدون بو باشند. همچنین مطمئن شوید که حاوی مواد شیمیایی و حساسیت‌زا نباشند.
اگر در دوران قاعدگی از کاپ قاعدگی استفاده می‌کنید، قبل از استفاده آنها را کاملاً با صابون بشویید. آنها را در فواصل منظم بیرون آورده و بشویید، توصیه می‌کنم از آنها به صورت ذخیره استفاده کنید زیرا شستن آنها در هر محیطی دشوار خواهد بود.
بعد از استفاده از توالت، مطمئن شوید که ادرار و اطراف مقعد کاملاً با آب تمیز شده است. از جلو به عقب تمیز کنید. یعنی ابتدا واژن و ناحیه‌ای که در آن ادرار می‌کنید را تمیز کنید، سپس اطراف مقعد را تمیز کنید. دوباره به واژن برنگردید. بعد از ادرار، با دستمال توالت بی‌بو، بی‌رنگ و نرم و با لمس‌های ریز، نه با فشار دادن و مالیدن بیش از حد، خشک کنید و دوباره این کار را از جلو به عقب انجام دهید.
بعد از قاعدگی یا قبل از رابطه جنسی، می‌توانید از ژل‌های سازگار با pH ناحیه تناسلی برای شستشوی قسمت بیرونی، اما نه داخل واژن، استفاده کنید.
با مصرف غذاهای حاوی پری‌بیوتیک و پروبیوتیک برای محافظت از اکوسیستم واژن، یک رژیم غذایی سالم و متعادل داشته باشید. عفونت‌های واژن را بیشتر در زنانی که مقاومت بدن پایینی دارند، می‌بینیم. به رژیم غذایی غنی از میوه‌ها، سبزیجات، فیبر و پروتئین توجه ویژه داشته باشید. اگر عفونت‌های قارچی مکرر دارید، ممکن است دیابت پنهان داشته باشید. ماست، کفیر، سرکه، خیارشور، رب گوجه فرنگی و غذاهای پالپ‌دار اثرات مفیدی بر باکتری‌های روده و به طور غیرمستقیم بر باکتری‌های میکروبیوتا در اکوسیستم واژن دارند.
می‌توانید ناحیه تناسلی خود را بعد از رابطه جنسی با آب بشویید، هرگز دوش واژینال انجام ندهید. من شستشو بعد از رابطه جنسی را توصیه می‌کنم زیرا مایع منی، عرق، ترشحات بدن و موهای ناحیه تناسلی می‌توانند خطر عفونت را ایجاد کنند. همچنین برای محافظت در برابر عفونت ادراری، ادرار کردن بعد از رابطه جنسی را توصیه می‌کنم.
برای خوشبو کردن ناحیه تناسلی خود از دئودورانت، اسپری عطر و ادکلن استفاده نکنید.
سیگار نکشید و الکل ننوشید. سیگار کشیدن سطح اکسیژن را در سلول‌های واژن کاهش می‌دهد، که زمینه را برای تکثیر باکتری‌هایی که عاشق محیط بدون اکسیژن هستند، فراهم می‌کند. ما این محیط را بی‌هوازی می‌نامیم.
استفاده از کاندوم در طول رابطه جنسی شما را از بیماری‌های مقاربتی محافظت می‌کند. به حفظ بهداشت ناحیه تناسلی کمک می‌کند.
افتادگی زیاد و لب‌های داخلی چین‌خورده در ناحیه تناسلی باعث مشکلات زیبایی و بهداشتی میشود. عمل‌های زیبایی به نام لابیاپلاستی انجام میشود. مشاهده شده است که میزان عفونت در این ناحیه پس از جراحی به طور قابل توجهی کاهش یافته است. اگر چنین مشکلی دارید، می‌توانید این عمل را انجام دهید که به طور گسترده توسط متخصصان زنان متخصص در این زمینه انجام میشود.
اگر چین‌های اضافی روی کلیتوریس وجود داشته باشد، این مشکل با جراحی زیبایی کلیتوریس برطرف میشود. مطالعات همچنین نشان داده است که اعتماد به نفس جنسی بیمارانی که تحت عمل جراحی قرار گرفته‌اند، افزایش یافته است.
نحوه‌ی اصلاح موهای ناحیه‌ی شرمگاهی برای مراقبت و بهداشت این ناحیه مهم است. روش‌های اصلاح با تیغ، اپیلاسیون و اپیلاسیون که در خلاف جهت رشد مو انجام می‌شوند، می‌توانند منجر به موهای زیرپوستی و التهاب فولیکول مو شوند. اگر موها برداشته نشوند و برای مدت طولانی باقی بمانند، باعث رطوبت بیش از حد، بو و عفونت می‌شوند. با فناوری‌های لیزری که امروزه بسیار رایج شده‌اند، می‌توان گفت که این دوره‌ی حذف مو اکنون پشت سر گذاشته شده است.
ما پایان بلوغ را برای استفاده از لیزر در دختران جوان توصیه می‌کنیم. این تقریباً پس از ۱۶ سالگی مصادف است. در این دوره‌ی موقت، اگر قرار است موهای ناحیه‌ی شرمگاهی برداشته شوند، توصیه می‌کنیم با قیچی کوتاه شوند، تیغ را در همان جهت موها و از مواد موبر استفاده شود.
لباس زیر خود را روزانه عوض کنید. جوراب‌های تنگ و نایلونی نپوشید، به خصوص در ماه‌های تابستان که تعریق شدید است. این کار با به دام انداختن رطوبت، خطر عفونت را افزایش می‌دهد.
طبق چرخه پاسخ جنسی، وقتی احساس آمادگی کردید، پس از خیس شدن واژن قبل از اتمام مرحله برانگیختگی، آلت تناسلی را وارد واژن کنید. در غیر این صورت، ممکن است به دلیل تحریک مکانیکی، خطر عفونت وجود داشته باشد. اگر خشکی واژن دارید، می‌توانید از روان‌کننده‌های مبتنی بر آب استفاده کنید.
اگر از توالت الفبایی استفاده می‌کنید، با گذاشتن روکش‌های یکبار مصرف روی درب توالت، از توالت‌های خارجی استفاده کنید. این محصولات در سوپرمارکت‌ها فروخته می‌شوند و می‌توان آنها را در جیب حمل کرد. باز هم، همیشه قبل از نشستن روی توالت الفبا، سیفون توالت را بکشید. و چند دستمال توالت روی سطح آب بگذارید، این کار از پاشیدن آب جلوگیری می‌کند.
علاوه بر همه این موارد، بعد از هر قاعدگی، آینه‌ای را جلوی خود قرار دهید و ناحیه تناسلی و داخل واژن خود را مشاهده کنید، می‌توانید تغییراتی مانند عفونت، ترشحات رنگی، زگیل را زود تشخیص داده و قبل از پیشرفت آنها به پزشک مراجعه کنید. همچنین، معاینات سالانه زنان را نادیده نگیرید.
زگیل تناسلی بعد از چند وقت خوب میشود
پروبیوتیک چیست؟
آنها میکروارگانیسم‌های زنده‌ای هستند که زنده و برای بدن مفیدند. به اصلاح عدم تعادل در میکروبیوتا کمک می‌کنند. به طور طبیعی در برخی غذاها یافت میشود. اشکال دارویی واژینال یا خوراکی آنها تولید شده است. آنها علائم عفونت واژن را بهبود می‌بخشند و احتمال عود را کاهش می‌دهند.
پروبیوتیک‌ها در غذاهای طبیعی مانند ماست، کفیر، ترشی، سرکه و غیره یافت می‌شوند که ما روزانه مصرف می‌کنیم. به همین دلیل، داشتن یک رژیم غذایی سالم و متعادل و ترجیح محصولات خانگی بسیار مهم است.
پری بیوتیک‌ها چه هستند؟
آنها فیبرهای غیرقابل هضم هستند. میکروارگانیسم‌های موجود در فلور به طور انتخابی از فیبرها استفاده می‌کنند. پروبیوتیک‌ها به برخی محصولات اضافه می‌شوند. در محصولاتی که مخصوص خانم‌ها تهیه می‌شوند، به اصلاح اسیدیته واژن کمک می‌کنند و از تکثیر لاکتوباسیل‌ها حمایت می‌کنند.
پری بیوتیک‌ها ترکیبات کربوهیدراتی پیچیده‌ای هستند که در دستگاه گوارش فوقانی (معده و روده کوچک) قابل هضم نیستند، اما توسط باکتری‌های مفید در روده بزرگ (روده بزرگ) تخمیر می‌شوند. در واقع، پری بیوتیک‌ها منبع غذا و انرژی برای روده و بدن نیستند. آنها مواد ضروری، به ویژه برای فلور واژن و روده هستند.
رژیم غذایی شما تنها منبع پری بیوتیک‌ها است. بنابراین با خوردن، به محافظت از سلامت روده و واژن خود کمک می‌کنید. ما یک رژیم غذایی سرشار از فیبر، مانند میوه و سبزیجات تازه را توصیه می‌کنیم. غذاهای زیر منبع پری‌بیوتیک‌ها هستند.
- موز، پیاز، سیر: الیگوساکاریدها،
- کاسنی، تربچه، کنگر فرنگی: اینولین،
- حبوبات، غلات کامل: نشاسته مقاوم.
