تفاوت آندومتریوز با سرطان آندومتر
آندومتریوز در مقابل سرطان آندومتر: 6 تفاوت
در مورد سرطان آندومتر اطلاعات بیشتری کسب کنید و از جامعه خود حمایت واقعی دریافت کنید.
آندومتریوز و سرطان آندومتر دو بیماری پزشکی متمایز هستند که بر سیستم تولید مثل زنان تأثیر میگذارند، آندومتریوز یک بیماری غیرسرطانی است در حالی که سرطان آندومتر بدخیم است.
تفاوت آندومتریوز با سرطان آندومتر
آندومتریوز و سرطان آندومتر دو بیماری متمایز هستند که بر سیستم تولید مثل زنان تأثیر میگذارند. با این حال، تفاوتهای مهمی در ماهیت، پیشرفت، رویکردهای درمانی و پیشآگهی آنها وجود دارد. درک این تفاوتها میتواند به شما در درک بهتر تشخیص و گزینههای درمانی کمک کند.
در این مقاله، شش تفاوت مهم بین اندومتریوز و سرطان آندومتر را بررسی خواهیم کرد.
1. اندومتریوز سرطانی نیست
مهمترین تفاوت این است که اندومتریوز سرطان نیست. اندومتریوز یک بیماری طولانی مدت و خوش خیم (غیر سرطانی) است. این بیماری زمانی اتفاق میافتد که اندومتر (بافت پوشاننده رحم) در خارج از رحم رشد کند. این بافت مانند حالت عادی در رحم عمل میکند و در طول چرخههای قاعدگی ریزش و خونریزی دارد.
اندومتریوز میتواند در اندامهایی مانند تخمدانها، لولههای فالوپ و سایر نواحی لگن ایجاد شود و باعث درد شود.اندومتریوز زمانی رخ میدهد که بافتی مشابه پوشش رحم در خارج از رحم رشد میکند و نواحی مانند تخمدانها، لولههای فالوپ و دیوارههای لگن را تحت تأثیر قرار میدهد.
از سوی دیگر، سرطان آندومتر – شایعترین نوع سرطان رحم – یک بیماری بدخیم (سرطانی) است. این بیماری زمانی شروع میشود که سلولهای آندومتر شروع به رشد غیرقابل کنترل میکنند. برخلاف اندومتریوز، سرطان آندومتر شامل سلولهایی است که میتوانند به بافتهای مجاور حمله کرده و به سایر قسمتهای بدن گسترش یابند.
این گسترش که به عنوان متاستاز شناخته میشود، به سرطان اجازه میدهد تا مناطقی فراتر از محل اصلی خود را تحت تأثیر قرار دهد. سرطان آندومتر از لایه داخلی رحم شروع میشود و میتواند به بافتهای مجاور یا سایر قسمتهای بدن گسترش یابد.
2. شرایط گروههای سنی مختلف را تحت تأثیر قرار میدهد
آندومتریوز و سرطان آندومتر معمولاً گروههای سنی مختلف را تحت تأثیر قرار میدهند و با نرخهای متفاوتی در جمعیت رخ میدهند. آندومتریوز معمولاً در سالهای باروری ایجاد میشود و اغلب در افراد 20 یا 30 ساله تشخیص داده میشود. طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی (WHO)، آندومتریوز حدود 10 درصد از زنان در سن باروری و دختران در سراسر جهان را تحت تأثیر قرار میدهد و آن را نسبتاً شایع میکند.
از سوی دیگر، سرطان آندومتر معمولاً پس از یائسگی ایجاد میشود و میانگین سن تشخیص آن 60 سال است. اگرچه این سرطان بسیار کمتر از آندومتریوز شایع است، اما سرطان آندومتر شایعترین سرطان زنان در ایالات متحده است. طبق گزارش مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC)، برای زنان، خطر ابتلا به سرطان آندومتر در طول زندگی حدود 3 درصد است.
۳. اندومتریوز و سرطان اندومتر علائم متمایزی دارند
در حالی که بین اندومتریوز و سرطان اندومتر همپوشانی علائم وجود دارد، هر بیماری ویژگیهای متمایزی دارد.
علائم اندومتریوز معمولاً شامل موارد زیر است:
- گرفتگیهای شدید قاعدگی که ممکن است با گذشت زمان بدتر شود
- درد و/یا فشار مداوم شکم یا لگن
- ناراحتی در هنگام رابطه جنس
- مشکل در باردار شدن یا ناباروری
- ادرار یا حرکات دردناک رود
- قاعدگیهای شدید یا لکهبینی (خونریزی سبک) بین چرخهها
- یبوست، اسهال، حالت تهوع یا نفخ
برخی از علائم سرطان اندومتر با علائم اندومتریوز همپوشانی دارند، اما برخی از آنها منحصر به فرد هستند. علائم این بیماری:
- خونریزی پس از یائسگی
- خونریزی غیرطبیعی واژن بین دورههای قاعدگی
- درد در ناحیه لگن
- کاهش وزن بیدلیل
- وجود توده یا برآمدگی در ناحیه لگن
- مشکل در ادرار کردن
- درد در هنگام رابطه جنسی
۴. عوامل خطر ابتلا به آندومتریوز و سرطان آندومتر متفاوت است
هر بیماری عوامل خطر خاص خود را دارد که به طور قابل توجهی متفاوت هستند. برای مثال، عوامل خطر ابتلا به اندومتریوز عبارتند از:
سابقه خانوادگی ابتلا به اندومتریوز
اولین پریود در سنین پایین
چرخههای قاعدگی کوتاه (کمتر از ۲۷ روز)
دورههای قاعدگی سنگین که بیش از هشت روز طول میکشد
هیچگاه زایمان نکردهاید
شاخص توده بدنی (BMI) پایینتر، که معیاری از وزن فرد نسبت به قد اوست
عوامل خطر ابتلا به سرطان آندومتر عبارتند از:
چاقی، که از نظر بالینی به عنوان داشتن BMI 30 یا بالاتر تعریف میشود
- کمبود ورزش و رژیم غذایی نامناسب
- سن بالا
- دیابت، به ویژه دیابت نوع ۲
- سابقه شخصی یا خانوادگی سرطان سینه یا تخمدان
- استفاده از هورمون درمانی فقط با استروژن (بدون پروژسترون)
شرایط مرتبط با قرار گرفتن بیش از حد در معرض استروژن، مانند سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)
قابل توجه است که برخی از روشهای کنترل بارداری ممکن است بر خطر ابتلا به سرطان آندومتر تأثیر بگذارند – یا آن را افزایش دهند یا کاهش دهند. به عنوان مثال، روشهای ترکیبی پیشگیری از بارداری قرصهای ضدبارداری و دستگاههای داخل رحمی هورمونی (IUD) میتوانند خطر ابتلا را کاهش دهند، در حالی که استفاده از هورموندرمانی فقط استروژن یا برخی از IUDهای قدیمیتر و غیر هورمونی ممکن است آن را افزایش دهد. برای درک اینکه چگونه انتخابهای شما برای کنترل بارداری ممکن است بر خطر کلی شما تأثیر بگذارد، با پزشک خود صحبت کنید.
5. پزشکان این بیماریها را متفاوت تشخیص میدهند
فرآیندهای تشخیصی برای آندومتریوز و سرطان آندومتر بسیار متفاوت است. برای تشخیص آندومتریوز، پزشکان معمولاً با معاینه لگن شروع میکنند. آزمایشهای تصویربرداری، مانند تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) یا سونوگرافی، میتوانند رشد بافت آندومتر را تشخیص دهند. با این حال، تنها راه قطعی برای تشخیص آندومتریوز، جراحی لاپاروسکوپی است که امکان بیوپسی (برداشتن نمونه بافت) را برای تأیید این بیماری فراهم میکند.
در مقابل، سرطان آندومتر معمولاً از طریق موارد زیر تشخیص داده میشود:
- معاینه لگن و معاینه فیزیکی
- نمونهبرداری بافت از طریق بیوپسی آندومتر
- هیستروسکوپی (نگاه کردن به داخل رحم با دوربین)
- سونوگرافی لگن یا ترانس واژینال، برای ارزیابی رحم و پوشش آندومتر
- آزمایشهای تصویربرداری، مانند اشعه ایکس، اسکن توموگرافی کامپیوتری (سیتی اسکن)، اسکن توموگرافی انتشار پوزیترون (PET) یا MRI، برای بررسی گسترش سرطان به خارج از رحم
6. درمانهای آندومتریوز و سرطان آندومتر یکسان نیستند
استراتژیهای درمانی برای این دو بیماری بسیار متفاوت هستند، زیرا انواع مختلفی از بیماریها را هدف قرار میدهند. هیچ داروی خاصی برای متوقف کردن آندومتریوز وجود ندارد، اما درمانهای هورمونی و غیر هورمونی میتوانند به کاهش علائم و بهبود باروری کمک کنند. از آنجایی که آندومتریوز یک بیماری مزمن (طولانی مدت) است، درمانها بر مدیریت علائم تمرکز دارند تا ارائه درمان قطعی. برخی از گزینههای درمانی رایج عبارتند از:
- داروهای مسکن، مانند داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) بدون نسخه
- هورمون درمانی، مانند قرصهای ضدبارداری یا سایر درمانهای هورمونی
